सोड असले नाद सगळे

आमची प्रेरणा अदितीताईंची कविता काल सांगावा मिळाला....

घालते डोळा मला ती
दाबते ओठास दाती

काय रे येतोस का तू
सोबतीला सांग राती

पाहुनी घायाळ झालो
पण पुढे झाली न छाती

वेळ नुसता खर्च झाला
गवसले काही न हाती

सोड असले नाद सगळे
"केशवा" होईल माती

--केशवसुमार
(माघ शु.१ शके १९२९,
८ फेब्रु. २००८)

आदितीचि कविता न वाचताही खूप मजा आली केशवा तुझी कविता वाचताना...
सह्हि रे...
वेळ नुसता खर्च झाला
गवसले काही न हाती

लईच भारी..

- प्राजु

१ नंबर झालय विडंबन....
बाकी काल एकही नवीन विडंबन नाही म्हणुन थाप का मारली?
- आपला,
(केशवाला खरं नांव माहिती असणारा) छोटी टिंगी