(सासवड - कस्तुरबा आश्रम येथील एका सांस्कृतिक कार्यक्रम प्रसंगी , एका ८५ वर्षाच्या आजोबांनी खणखणीत आवाजामध्ये गीतरामायणातलं एक गाणं सादर केलं . त्यावेळी माझ्या मनात त्यांच्या माझ्यातल्या तुलनेबद्दल जी भावना झाली, ती मी या कवितेतून मांडलेली आहे . ) ------------------------------ पंच्याऐंशीतला तरुण उभा माझ्या समोर ताजा ! पंचेचाळीशीतला बसलेला मी, अन् गुडघा दुखतो माझा ! त्या वेळचं हवा पाणि, अन् त्यांनी खाल्लेलं अन्न ताजं ! आणि प्रिझर्वेट पिझ्झा बर्गरवर फुगलेलं पोट माझं ! सांगा तुम्हीच आमच्या दोघातलं नक्की तरुण कोण ?

जिज्ञासेच्या ज्योतीवर फुंक अज्ञाताची येते ज्ञेय-अज्ञेय द्वैताने तर्कबुद्धी काजळते कृष्ण ऊर्जा, कृष्ण द्रव्य, संज्ञा पल्याड तर्काच्या हुलकावण्या देतात काठावर अज्ञाताच्या किती कोडी अवघड चराचरात दाटती वाटे एक सुटले तो नवी पुढ्यात ठाकती अंतहीन अज्ञाताचे प्रज्ञा करी दोन भाग एक ज्ञेय- यत्नसाध्य दुजा अज्ञेय- अथांग