जे न देखे रवी...
स्वप्नातलं गाव ... !
Primary tabs
स्वप्नातलं गाव, त्याचं काय नाव ?
स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !
समुद्री गाज, पोफळी बाग
कलती उन्हं सोनेरी झाक
सोनेरी वाळूत हिरवा पडाव
स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !
कौलारू घर, दारी झुलाव
पाण्यात दूर डोलतेय नाव
ताजी म्हावरं पैशाला पाव
स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !
लाकडी घर, टेकडीवर गाव
उतरतं छत .. काचेचा ताव
गुलाबी थंडी धवल वर्षाव
स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !
न्हाली दव, ऊबदार सकाळ
नेसूनि रंग ये….संध्याकाळ
चंदेरी उधळण चांदण्या वाव
स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !
जगती कोण, चुकला धाव?
मनी आपलं.. एक जपावं गाव
स्वप्नातलं गाव, त्याचं काय नाव ?
स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !
एकदम समुद्र किनारी वसलेल्या गावातील घरात नेऊन सोडलेत, छान,
स॑दिप खरे न॑तर तुमचे ना॑व स॑दिप चित्रे.
छान कविता, आवडली.
अलिबाग-मुरूड किनार्याची आठवण झाली. अशाच येऊ देत कविता अजून.
कविता छान आहे, औरभी आने दो..
तात्या.
अजून पाठवीनच.
आवडली.
चित्रेसाहेब खूपच छान कविता. अजून येऊद्यात.
कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं
: कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये.
-इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर
स्वप्नातलं गाव, त्याचं काय नाव ?
स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !
संदीप,
मस्त रे !!! संपुर्ण कविता आवडली.
तीन टिंब एवढ्याच साठी की इतक्या सुंदर कवितेला नुसतं शब्दात प्रतिसाद देणं अवघड आहे.
त्या टुमदार गावाची इथं बसल्या बसल्या सफर घडवलीस ,मित्रा.
आपलाच,
मनोबा
(उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे)
मला ही कविता इतकी आवडलिये, की सगळ्या दोस्तांना मेल करावी म्हणतोय(तुमच्या नावा सकट),
पण अर्थातच, तुमची परवानगी असेल तरच.
आपलाच,
मनोबा
(उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे)
मनोबा ...
तुमच्या मित्रांना कविता बिन्धास्त (माझ्या नावासकट) पाठवा :)
त्यांना माझा ब्लॉगही पहायला सांगा.
www.atakmatak.blogspot.com
चित्रे ,
तुमच्या स्वप्नामधल्या गावाला चित्रांच परिमाण द्या की अजुन छान वाटेल :)
................
http://picasaweb.google.co.in/zakasrao
मला एकदम समुद्रकिनार्यावर गेल्यासारखं वाटलं....
फारच सुंदर......
समुद्री गाज, पोफळी बाग
कलती उन्हं सोनेरी झाक
सोनेरी वाळूत हिरवा पडाव
स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !
> हे फार आवडल......
(शिंपले वेचणारा)
मदनबाण.....
फारच छान . आवडली कविता.
समुद्री गाज, पोफळी बाग
कलती उन्हं सोनेरी झाक
सोनेरी वाळूत हिरवा पडाव
स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !
कौलारू घर, दारी झुलाव
पाण्यात दूर डोलतेय नाव
ताजी म्हावरं पैशाला पाव
स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !
ही २ कडवी तर मस्तच. कोकणात समुद्र किनारी असलेलं गाव डोळ्यासमोर उभं रहातं.
-- ईश्वरी
मस्त रे संदिप...
आवडली कविता.. कविता वाचुन गाव परत एकदा डोळ्यपुढं उभ राहिल.
- (मनान गावात पोहोचलेला..) गणपा.