शृंगार

व खरेच खुळावला काय आवडले मला तिचे ? डोळे? तिचे बोलणे ? नजरेतील कोवळेपणा ? काय कुणास ठाऊक ? पण माझा तर जीव जडला तिच्या साध्या साध्या संवादातून नि जीव माझा हरवून गेला !!! श्रावणातल्या सकाळी सकाळी ती आली की , किती छान दिसायची अबोली रंगाच्या साडीत ती किती मस्त वाटायची आई तिच्याशी बोलता बोलता माझ्याकडे हलकेच बघायची कुणास ठाऊक ती का अशी बघायची ?? का ती पण कोठल्या स्वप्नात हरवून जायची ? का तिला पण ती आवडायची ? नि माझ्या भावी आयुष्यचे स्वप्न बघायची ?? कुणास ठाऊक ?? तिला सोडायला म्हणून मी थोडसे अंतर जायचो तेह्वा आभाळ किती गच्च वाटायचं निळे निळे एक वेह्लाळ पाखरू कसे छान गिरकी घ्य

फक्त दे तू हात या हातात माझ्या बघ कशा संवेदना गातात माझ्या मी फुलांचे ताटवे फुलवून गेलो मोगर्‍याचा गंध मुक्कामात माझ्या भक्तिने नेवैद्य मी अर्पुन आलो जेवतो माझा "विठू" ताटात माझ्या काय तू रमते अशी भासात मझ्या ठेव थोडा श्वास तू श्वासात माझ्या कुंकवाचा साज भाळी रेखुदे ना रंगुदे सौभग्य ते रंगात माझ्या मी हिशेबी राहिलो नाही तरीही बेरजा - वजाबाक्या ठरतात माझ्या मयुरेश साने....दि...२३-नोव्हेंबर-१०

"माझिया मना" या अप्रतिम कवितेचे कवी सौमीत्र यांची माफी मागून निर्लज्जपने माझी पाण्च्ट कविता येथे टाकत आहे. अत्यंत चांगल्या कवितेची वाट लावली आहे ( ती पण नीट लावता नाही आलेली ) कविता वाचून डोके आपटून घ्यावेसे वाटल्यास दगड किवा भिंतीची सोय आम्ही करणार नाही. ते आपले आपन बघून घ्यावे. माझिया केसानो सरळ व्हा ना, माझिया मस्तकी तुमचा धिंगाणा... तुमचा गुंता अन मला वेदना.... माझिया केसानो || माझिया केसां जरा चमक ना, माझिया केसां जरा चमक ना, घालवु कशी मी ही तुझी रूक्षता... टकलि न मी वाढतोस तू आवरू कशी मी ही तुझी दुर्दशा!...

थांबलेली सांज, कातरवेळ... मनात तूच.. तसाच नेहेमीसारखा ! तेच जीवघेणं हसू , तीच बेफिकीरी. त्या बेफिकीरीची भुरळ, ते गुंतत जाणं...नकळत !! ते बहाणे, ती धडपड, ती धडधड... भेटण्यासाठी. मग कबूली, ते उमजणं, समजून घेणं तो बहर, तो मोहर.... सार्याल जगाचा विसर ! पावसातलं भटकणं, चांदण्यातलं भिजणं, कवितेतलं रमणं, डायरीतल्या गुलाबाच्या पाकळ्या.... ... .. अन्‌ अचानक... अचानक तुझं हरवणं .. मग तुझं अस्तित्व फक्त फ़ोटोतलं, आठवणीतलं, स्पर्शातलं ! तो पाऊस, ते चांदणं, त्या कविता….पाकळ्या, सारं काही पोरकं, तुझ्याशिवाय ! आता सांज डोळ्यात, रात्रीच्या प्रतिक्षेत आणि रात्र.... रात्र तुझ्या चांदण्यात ! जयश्री अंबासकर

नदीतटावर रात्रभर मी थकलो तुझी पाहुनी वाट प्रिये तिष्ठत थांबली बघ क्षितीजावर येऊनी पहाट नभात पाहा खोळंबून राहे चांदण्यांची वरात अजून थोडा रेंगाळत फिरतो कालचाच सांजवात सुगंधास्तव तुझ्या झुरते मुग्ध रातराणी एकांतात दूर लवलवते तेल घालूनी ज्योत नयनी गवाक्षात थरथरे पालवी अस्वस्थपणे तरंग उठवुनी डोहात ताटकळते उभी तशीच ओल्या दवात भिजुनी चिंब रात जागली तरी तशीच बसली ती पाखरे अजुनी कोटरात तुझ्या आगमनाची अशी प्रतीक्षा राहिली भरुनी चराचरात जरी होईल निस्तेज तो दिशा उजळता होऊनी प्रभात तरी थांबला बघ तुला पाहण्या चंद्रमा अजुनी अंबरात...

गीत ऐकण्यासाठी खालील लिंक ओपन करावी, आणि उजव्या प्लेयर मधील पहिले गाणे लावावे. www.jayshreeganesha.blogspot.com गाण्याचे/कवितेचे नाव : झाडांच्या पानात शब्द : गणेशा. गायिका: स्वप्नजा लेले. संगितकार: सत्यजीत केळकर. अल्बमः ये ना तू सख्या ... ---- नोट: नविन असल्या कारणाने गीत कसे अपलोड करतात ते माहीत नाही , शमस्व , एकदा पहिले गाणे ऐकुन बघा, निश्चित मजा आल्या शिवाय राहणार नाही अशी वेडी आशा आहे. आणि मागील 'शापित मेघ' मध्ये गेयता नसल्याच्या रिप्लाया मुळे .. आधीच पोस्ट केलेली ही एकुलती गीत असलेली माझी कविता पुन्हा देत आहे. होप आवडेल

द.मा.मिरासदारांची एक 'कोणे एके काळी' नावाची कथा आहे. त्यात एका राजाचे मन जिच्यावर बसले आहे अशा एका सुंदर आणि चतुर स्त्रीचे हृदय जिंकण्यासाठी त्या राजाचा विदूषक त्याची मदत करतो असे कथानक आहे. श्रीमंत नगरशेठची मुलगी असलेली ती ललना राजाच्या बुद्धीची पारख करण्यासाठी जी सांकेतिक कोडी घालते आणि त्यांचा अर्थ लावून तो विदूषक तिच्याच भाषेत तिला कसे संदेश पाठवतो याचं बहारदार वर्णन कथेत आहे.

वैशाखाच्या भग्न दुपारी वणवा भोळा ऐसा तळपे मिरची जळजळ क्लिष्ट शहारी पोहे खाऊन प्रचंड दडपे सान्ताने मग क्लॉज टाकला माझ्यावरती तुझीच माया दिव्यझिम्मडी बहरून आली शकुंतलेची काजळकाया सकल धुराडे फ़िरती गगनी तिचे विखारी लोचन झाळी आकाशरेषा जुगनू जळती गुडविलबाबा नयनी झोळी चिर्कुटढक्कन दाढीवाला प्रियानिळाली साडीवाला टोकन धरती फ़िरती वरती अजब पहाडी गाडीवाला काय कुठूनी वरती येते कालयंत्र ते अजब झपाटे अय्या सोडा लवकर बैंया गलोल सत्वर दैया दैया रेलगाडी जीवन झुकझुक आले ठेसन प्रदेश चम्बळ अल्लड सान्ता निरीच्छ जनता दुमदुम ऐके कडाड संबळ जीवी बाबू अर्जुन नागा अल्लुअल्लु डाबर अमला निशानीरोबो दुर्दै