बालगीत

किती भाग्यवंत मी, आज मला प्रत्यक्ष देव भेटला स्थितप्रज्ञासारखा उभा राहिलेला, रस्त्याच्या एका कडेला मी काही एकटाच नव्हतो, दिसला होता देव ज्याला माझ्या सारख्या बर्‍याच पामरांना, त्याने आज आशिर्वाद दिला काय देवा आज इकडे कुठे?

खिडकीत दिसली चिऊताई बाळाची बोलावण्याची घाई "ये ये" म्हणाला हात दाखवून "खाऊ घे" म्हणाला खिडकीतून - चिऊताई होती फारच चिडकी समोर दिसली बंद खिडकी चोच आपटली खिडकीवर टकटक केली काचेवर - बाळाने उघडली हळूच खिडकी पटकन शिरली चिऊताई चिडकी बाळाने दाखवला लाडूचा खाऊ चिऊताई म्हणाली चोचीत घेऊ - बाळाने मुठीत लाडू लपवला बाळ हळूच खुदकन हसला - चिडकी चिऊताई खूप चिडली खिडकीत "चिव चिव " ओरडली . . .

' एक दोन एक दोन बाळाची पावलं मोजणार कोण . . तीन चार तीन चार बाळाच्या पैंजणाचा नादच फार . . पाच सहा पाच सहा बाळाची दुडुदुडु ऐट किती पहा . . सात आठ सात आठ बाळाने धरली ताईची पाठ . . नऊ दहा नऊ दहा बाळाने शर्यत जिंकली पहा . . .

इवल्याशा खेड्यातील इवल्याशा घरात बेलिंडा रहात असे सुखात आनंदात तिच्याकडे होता एक उंदीर, मांजर, कुत्रा लहान लाल गाड़ी अन ड्रॅगन एक भित्रा . मांजराचे नाव तिने ठेवले होते इंक कार्ड़याशा उंदराला ती हाक मारे ब्लिंक पिवळा कुत्रा वागायला होता मोठा परखड़ त्याचे नाव मस्टर्ड अन ड्रेगनचे कस्टर्ड . कस्टर्ड दिसे भयंकर फार खूंखार अंगावरती खवले त्याची नखे धारदार मुख त्याचे आग ओके नाक धूर फेके त्याला पाहताच सर्वांची उड़े फेफे फेफे . बेलिंडाच्या शौर्याला नव्हता पारावार साहसी इंक-ब्लिंकही सिंहास पळवित पार मस्टर्ड होता शूर त्याची वाघास वाटे भीती कस्टर्डच्या मागे मात्र ब्रह्मराक्षस भीतीपोटी . बेलिंडा कस्ट

आमचे लाडके लोककवी हभप श्री धनाजीराव यांच्या काव्यजीवनातील चरणकमलांचे तंतोतंत अनुकरण करण्याच्या आमच्या छोट्या प्रयत्नांचे हे पुढचे पाऊल. चल परत नव्याने सुरू करू सारे या काव्यातून पेरणीचा मनोदय व्यक्त करणार्‍या धनाजीरावांनी नांगरणीवर काहीच भाष्य केले नसल्याने धनाजीरावांच्या गोधडीला ठिगळ लावण्याचा हा प्रयत्न गोड मानून घ्यावा.. *************************************************** बाई पाटाला आलंय पाणी वाफ्यात कुदळ मारुन घे वरच्या अंगाची दोन मोठी ढेकळं माझ्या मोंगर

बाळ दिसला हळूच हसला "ये ये" म्हणाला खाऊ घे म्हणाला - चिऊ चिऊ चिडकी बंद खिडकी चोच आपट काचेवर टकटक - बाळाने उघडली चिऊ चिऊ आली लाडूचा खाऊ चोचीने घेऊ - बाळाने मुठीत लाडू लपवला बाळ हळूच खुदकन हसला - चिऊ चिऊ चिडली खाऊसाठी रडली खिडकी बाहेर "चिऊचिऊ" ओरडली ! .

सशाने धरले सिँहाचे कान गरगर फिरवून मोडली मान । शेळीने घेतला लांडग्याचा चावा लांडगा ओरडला-धावा धावा । मुंगीची ऐकून डरकाळी कानात हत्ती घाबरून पळाला रानात । कासवाने लावली हरणाशी शर्यत हरीण दमले धापा टाकत । उंदराने बोक्याच्या पकडून मिशा काढायला लावल्या दहा उठाबशा । बाळूने मोजले दोन सात चार स्वप्नात बाळू मोजून बेजार ! '