बालगीत

टॉक्डॉक् टॉक्डॉक् आला दौडत अबलख माझा घोडा - आई बाबा आजी आजोबा सरका रस्ता सोडा ! दोनच पायांच्या घोड्याची घरभर भरभर घाई पटपट झुरळे दूर पांगती खुषीत येते आई ! हातांचा हा लगाम धरुनी वेगाला मी आवरतो ऐटित मागे पुढे डोलुनी घर-मैदानी वावरतो ! घोडोबा मी घरी लाडका खेळायाला पुढे पुढे - शंभर टक्के परीक्षेत गुण अभ्यासातहि सदा पुढे ! तबेल्यात बेजार हा घोडा आठवड्यातले दिवस सहा - चंगळ घोड्याची रविवारी हैराण हे घरदार पहा !!

(सदरची कविता शिक्षकांनी अंगविक्षेपासहीत विद्यार्थ्यांच्या पुढे सादर केली तर परिणामकारक होते.)

कधीकधी माझ्यातच पाहतो मी एक बेहद्द नाममात्र घोडा पाठीवरती जीन मखमली पायी रुपेरी तोडा म्हणे कुणासाठी, कुणासाठी, कशासाठी, कुठवर इमानाने जन्मभर रेटायचा ऐसा गाडा ? कधीकधी माझ्यातच पाहतो मी भव्य हिमालय तुमचा अमुचा ज्याच्या छातीचा फोडुनिया कोट , गुलाम केले गेले जयाने लोक तीस कोट. बोलेना तो खळ मैंद म्हणती बळकट धश्चोट कर्मठ जो प्राणी तो पोंचट. कधीकधी माझ्यातच पाहतो मी गणपत वाणी बिडी पिताना चावायाचा जो नुसतिच काडी नाही खर्चिली कवडी दमडी नाहि वेचिला दाम श्रीराम जयराम जयजय राम. कधीकधी माझ्यातच पाहतो मी षंढ सारी लेकरे लेकरे उदंड जाली अरुण उगवला पहाट झाली झाले मोकळे आकाश आकाश झाले थेन्गने अन चानदन्या झ

आमची प्रेरणा : ही भयभीषण कविता कुंथताति अक्षरे गे आदिती तू बास कर विसर षंढ-गंध आता , जाळुनीया राख कर वेड होते त्या मिपाला, मांडिशी तू भोंडला वेड 'तात्या'ला तुझे जो, कायमीचा झोपला यायचे ते ना पुन्हा, तू वाट बघणे बास कर.. कुंथताति अक्षरे गे आदिती तू बास कर टांगण्या वेशीवरी तव लक्तरे सारे पुढे चिंधड्या तव "कव्वितेच्या" फ़ाडती शेंबडी मुले ना कुणी तुज तारीफेला , तू अपेक्षा लाख कर!! कुंथताति अक्षरे गे आदिती तू बास कर कोण झोपे, काय झाले, ना इथे पडले कुणा "भीक नाही , काव्य आवर" बाकी कुणी काही म्हणा "जळ्ळीं मेली लक्षणे ती, हे रसीका तूच मर!"

परीने विचारले, पिंकीच्या कानात - ' यायचं का तुला आंब्याच्या वनात ? मोराचा पिसारा छान पहायला मोरासंगे खूप खूप नाचायला !

कोंबडा आरवतो कुकूऽऽच कूऽक ऊठ बाळा आता झोप झाली खूऽप |१| कावळा करतो काव काव काव हास बाळा आता आईला बोलाव |२| चिमणीची चाले चिव चिव चिव सरकत बाळा आता बाबांना शिव |३| मोत्या भुंकतो भो भो भो बाळ आलं रांगत बाजूला हो |४| पोपट बोलतो मिट्टूऽऽमिया दुडुदुडु बाळ चाले बघायला या |५| मनीमाऊ म्हणते म्याऊ म्याऊ बाळाच्या गंमती बघायला जाऊ |६|

गाढवदादा गाढवदादा - माणूस म्हणू का ? माणूस म्हणताच चिडून लाथा झाडाल का ? |१| मासेभाऊ मासेभाऊ - नापास झाला का हो ? रडून रडून सगळा टँक भरला की हो ! |२| पोपटराव पोपटराव - शीळ छान घालता राव ! मैनाताईला वाटतं का हो एकदा तरी वळून बघाव ? |३| कासवपंत कासवपंत - लढायला किती हळू जाता ? ढाल पाठीवरती घेता तलवार कुठे विसरता ? |४| भोलानाथ भोलानाथ - गुब्बू गुब्बू गुब्बू पैशाचं मी पेरलं झाड पैसे येतिल का रे ढब्बू ? |५|

बाबंकडे हट्ट करून घेतली वेगळी माझी खोली आतातर मी मोठा झालो, ४ वर्ष पूर्ण झाली दंग-मस्ती करतो, ठेवतो खेळणी पसरून सारी एकटे खोलीत राहण्याची, मजाच काही न्यारी वेगळी माझी खोली, वेगळी माझी कॉट माझे छोटेसे कपाट, असा माझा थाट छोटीशी खिडकी, त्याला छोटेसे दार थोडे दार उघडले, तर वारा येतो फार मी माझ्या खोलीत मोठ्या ऐटीत राहतो संध्याकाळी दुध पिताना खिडकी बाहेर पाहतो काऊ करतो कावकाव, चिऊ गोड गाणे गाते खारुताई मारते उडी, तेव्हा खूप मजा येते बागेत खेळून घरी येताच मी माझ्या खोलीत येतो रात्री जेवण होताच माझ्या कॉटवर झोपू पाहतो मला झोपच येत नाही, रात्री थंडी पडते गार किर्र काळोख होतो, मला भीती वाटते फार

कित्ती लागली मला भूक खायला दे खूप-खूप-खूप वरण-भात, लिम्बू तुप खूप-खूप-खूप, खूप-खूप-खूप कित्ती लागली मला भूक खायला दे खूप-खूप-खूप मसाले-भात, टोमेटो-सूप खूप-खूप-खूप, खूप-खूप-खूप पोटात बसलाय भस्मासुर भुकेला माझ्या आलाय पूर बाबा म्हणतो दानासूर आई म्हणते बकासूर जेवढे खाइन तेवढे थोड़े कांदा भजी, बटाटे वडे बिनचूक म्हणतो सगळे पाढे चोकलेट मागतो बाबाकड़े सगलेच मला आवडते गोड़, तिखट, आंबट, कडू सगलेच मला कमी पड़ते शेव, चकली, चिवडा लाडू कित्ती खाशील लेका तू? आई माला रागावते म्हणते.. सगळेच संपले घरातले आता शेजारून मागवते पण, आई तुला खर्र..