ह्म्म.....काय बोलू....सगळं तर अदितीतै बोलून गेल्यात.. .
--प्रभो
-----------------------------------------------------------------------
काय सांगावे स्वतः विषयी,आहात तुम्ही सूज्ञ !! एका सारखे एकच आम्ही,बाकी सगळे शून्य !!
"ठेवा गप्पा खरडींपुरत्या
व्यनिची सोय केली कशाला?
जायचे तर खुशाल जावे
कोल्हापूरच्या प्रसिद्ध चपला!"
रसग्रहण करण्याची गरज कवयत्रिने ठेवली नाही.
जियो ! :)
-दिलीप बिरुटे
एकच विचार अनेकप्रकारे (दर शनिवारी?) व्यक्त करायची दुर्बिटणे बाईंची हातोटी(!) वाखाणण्यासारखी. दरवेळी त्यांच्या भावना तीव्र पण कविता संक्षिप्त होत आहेत असे जाणवते. (;) )
सहमत सहमत सहमत.
श्री. नंदन यांचे प्रतिसादातून 'पाणिनी'च्या व्याकरणसूत्रांची आठवण झाली. अत्यंत संक्षिप्त आणि तरीही साक्षेपी कविता. वाह! अदिती, वाह श्री नंदन. जियो.
श्री. भट याणी आपल्या विवेचनातून खरोखर रसरशीत बासुंदीची आठवण करुन दिली. आणि कवितेचे विचक्षण बुद्धीने रसग्रहण कसे करावे आणि त्यातही रसिकता कशी जपावी याचा उत्तम आदर्श घालून दिला. धन्यवाद श्री. भट
श्री. चतुरंग यांच्या वडीच्या युक्तिवादाबद्दल तर क्या केहेने! शब्दच संपले फक्त येवढेच म्हणावेसे वाटले 'अदिती, खुसखुशीत वड्यांची रेसिपि पाठवून दे गं! पुढच्या बुधवारी नक्की करुन बघेन!'
कं. अदिती यांच्या कविता तर छानच. फारच गुणी मुलगी आहे ती. तिच्याकडून फार अपेक्षा आहेत.
पुण्याचे पेशवे
आम्ही हल्ली सहीत वाक्यं लिहिणं बंद केले आहे.
Since 1984
--- यालाच अल्पाक्षररमणीयता अथवा किमान शब्दांत कमाल अपमान करण्याची कुवत. म्हणत असावेत काय?
हेच म्हणत असावेत नंदन भौ..
अदिती बै अतिशय वास्तवदर्शी विडंबन.
निखिल
================================
करा चर्चा दुज्यांच्या पातकांची, स्वतःला तेवढे गाळून बोला!!!!
वास्तववादी काव्य.
अदिती व पुपे दोघांनी लवकरच विडंबन इ-लर्निंगचा क्लास काढावा. विडंबनापासुन सुरवात करता करता काही चांगले कवी तयार होतील. काही नाही तर कवितावाचकवर्ग निर्माण झाला तरी आनंद आहे.
आनंदाचे डोही आनंद तरंग!
आय मीन... भीषॉन सुंदर...
बाकी वर नंदन आणि इतर दिग्गजांनी विडंबनाची व्यवस्थित केलीच आहे... आय मीन समीक्षा... त्यामुळे अजून काय बोलत नाय आपन.
बिपिन कार्यकर्ते
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी