आणिबाणीची बंधनं झुगारून,
शुद्धलेखनाची चौकट ओलांडून
पुढची लाईन पाडावीच लागते,
कारण....
कवड्यांच्या दमड्या होऊन
भरघोस मानधन मिळण्यासाठी
आंतरजालातून बाहेर पडावंच लागतं
क्या बात है ! एक वास्तववादी कविता. आणिबाणी, शुद्धलेखन, चौकट, लाईन, कवड्या, दमड्या, मानधन,[एकाच शब्दासाठी वापरलेले पर्याय केवळ सुंदर] या शब्दांनी कविता वाचकांना एक उंचीवर घेऊन जाते. कवीतेतील तरंग पोहचले. :)
चालू दे, अजून येऊ दे, .. पुढील रचनेसाठी शुभेच्छा..!
-दिलीप बिरुटे
[गोंधळलेला,खाडखोड वाचक]
परंतु, म्हणावे तसे नाही जमले. आपली योग्यता लक्षात घेता ह्यापेक्षाही सरस दर्जा आपण गाठू शकता, नव्हे पुर्वी गाठला आहे ह्याची आठवण प्रकर्षाने झाली.
माफ करा, परखडपणेच बोललो, परंतु, जे वाटले ते बोललो.
ह्याउप्पर बोलायचे तर
कवड्यांच्या दमड्या होऊन
भरघोस मानधन मिळण्यासाठी
आंतरजालातून बाहेर पडावंच लागतं....
हे काही नीटसे नाही पटले. सर्वत्र असे असतेच असे नाही.ओघ अविरत असु शकतो त्यासाठी कुठे जाण्याची गरज पडावी न पडावी!
चालू दे, अजून येऊ दे, .. पुढील रचनेसाठी शुभेच्छा..!
-दिलीप बिरुटे [गोंधळलेला,खाडखोड वाचक]
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी