रिती पोकळी

क्या बात हैं! शेवटचा खासच.

नेहमी प्रमाणेच अप्रतीम गझल "इथे संपली पहाट, तेथे दुपार झाली कुठे सांज अन कुठे निशा या आयुष्याची?".....हे बाकी आगदी खर बघा. *************************************************** दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

व्वा... :) मदनबाण..... Love is life. And if you miss love, you miss life. Leo Buscaglia

सन्माननीय क्रान्ती तै जी शीर्षक जरा चुकलय कवितेचे. त्यात द्विरुक्ती अलंकार का डोकावतोय? पितांबर हा पिवळाच असतो ( पीत अंबर = पिवळे वस्त्र) पोकळी ही रीती च असते. ( भरलेली असेल तर ती पोकळी कशी राहील?) असो .मराठी भाषा वर्धिष्णु व्हावी म्हणून आपण कविता करता ते प्रयत्न स्तुत्य आहेत.

तिसरी आणि पाचवी द्विपदी सकस!

क्रांतीतै...., लै भारी, आवाडली बर्का :-) सस्नेह विशाल ************************************************************* आम्ही इथेही पडीक असतो "ऐसी अक्षरे मेळविन!"

सुरेख !!!! ***** राज जैन, सध्या नर्‍हे, पुणे येथे मुक्काम

क्रांती, मलाही दुसरा व पाचवा 'शेर' आवडला! खरं तर सगळेच शेर अर्थपूर्ण आहेत. इथे संपली पहाट, तेथे दुपार झाली कुठे सांज अन कुठे निशा या आयुष्याची? प्रवाहातल्या दिव्यासारखे वहात जाते, हवा नेतसे तशी दिशा या आयुष्याची व्वा! झकास!! काका ------------------------ सुधीर काळे, सध्या फ्रेंमाँट, कॅलिफोर्निया येथे मुक्काम

नितांत सुंदर गझल. प्रत्येक शेर आवडला. - प्राजक्ता http://www.praaju.com/

अप्रतिम!!

कुठे कालच्या उन्मादाचा कैफ उडाला? कशी आज ना चढे नशा या आयुष्याची?

व्वा मस्तच. खुप आवडली

खुबसुरत ! ©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º© आमचे राज्य