ओझी

क — क्रान्ति,
2641 वाचन
💬 प्रतिसाद (9)
श
शेखर गुरुवार, 01/07/2010 - 20:19 नवीन
मस्त कविता.... गेल्या आठवड्यात केलेल्या विद्यार्थ्यांच्या आत्महत्येच्या पार्श्वभुमीमुळे कविता एकदम मनाला भिडते.... उमलत्या फुलांना का कोमेजण्याचीच आस? प्राण कंठाशी आलेले, घुसमटणारे श्वास असं मरण सोसून कोण झालं कधी सुखी? हे कडवे खुपच खास
प
प्राजु गुरुवार, 01/07/2010 - 20:37 नवीन
उमलत्या फुलांना का कोमेजण्याचीच आस? प्राण कंठाशी आलेले, घुसमटणारे श्वास असं मरण सोसून कोण झालं कधी सुखी? १००% खरंय गं. खूप आवडली कविता. खूपच आवडली. - प्राजक्ता http://www.praaju.com/
च
चित्रा गुरुवार, 01/07/2010 - 23:06 नवीन
वास्तव डोळ्यासमोर उभे केले आहे. कवितेने मनाला स्पर्श केला. (अवांतर - थ्री इडियटस त्यातील सगळा अतिरंजितपणा/वेडेपणा बाजूला ठेवून प्रत्येक आईबापाने बघण्यासारखा आहे).
स
सहज Fri, 01/08/2010 - 05:10 नवीन
आवडली.
म
मदनबाण Fri, 01/08/2010 - 15:26 नवीन
रोज अंतहीन चालणारी जीवघेणी स्पर्धा उरी फुटेतो धावून इवलासा जीव अर्धा तोही राही कुठे आता? जग झाले अनोळखी सॉलिट्ट्ट्ट... ;) मदनबाण..... At the touch of love everyone becomes a poet. Plato
श
श्रावण मोडक Sat, 01/09/2010 - 19:45 नवीन
आवडली कविता!
अ
अनिल हटेला Sun, 01/10/2010 - 11:38 नवीन
आवडली कविता !! बैलोबा चायनीजकर !!! Drink Beer, Save Water !! ;-)
ऋ
ऋषिकेश Mon, 01/11/2010 - 03:46 नवीन
अप्रतिम!! नेमकी!!!! --ऋषिकेश