कवितक -१ माणूस अशातला - माणूस तशातला

"झांजिबार, झांजिबार, झांजिबार, दुनिया वेड्यांचा बाजार. झांजिबार. एका रात्री इथून पसार दुसर्‍या रात्री दर्यापार हुश्शार भाई हुश्शार झांजिबार, झांजिबार, झांजिबार". या "पेडगावचे शहाणे" या गाजलेल्या चित्रपटातील गीतात कविवर्य ग. दि. मां. यांनाही हा मोह कसा आवरता आला नाही आहे ते पहा. क्ष - दुनिया, य - झांजिबार, क - आहे, व - वेड्यांचा बाजार असे आहे. दुसर्‍या कडव्यात क्ष - भाई, य -पसार, दर्यापार, हुश्शार, आणि अर्थातच झांजिबार आणि क - वेगळ्या, स्पष्ट क्रियापदाची नेहमी गरज असतेच असे नाही. शिवाय गदिमा नुसत्या द्विरूक्तीवर थांबले नाहीत, झांजिबार तीनवेळा म्हणून वेड्याचा वेडेपणा त्रिवार सिद्ध केला आहे. भंजन उदा. २. - कवी मंगेश पाडगावकर आता हेही गाणे पहा - शब्दावाचून कळले सारे, शब्दांच्या पलिकडले प्रथम तुला पाहियले आणिक घडू नये ते घडले अर्थ नवा गीतास मिळाला, छंद नवा अन ताल निराळा त्यादिवशी का प्रथमच माझे सूर सांग अवघडले .. क्ष - शब्दांच्या, अर्थ य - पलिकडले, घडले, निराळा, मिळाला, माझे, अवघडले क - मिळाला, पाहियले, घडले, (इथे कवीची बुद्धिमत्ता दिसते, कारण जी यमके आहेत तीच काही क्रियापदेही आहेत, म्हणजे प्रणाली वापरणे सोपे ना). व- पलिकडले, नवा, प्रथम, घडू नये ते (हे दोन शब्द विशेषण म्हणून वापरणे म्हणजे तर प्रतिभा आहे). पाडगावकरांनी प्रणाली नुसतीच वापरली असे नाही, तर तिच्यावर पूर्ण ताबाच मिळवलेला दिसतो.

चित्रातै, श्री टारझन यांच्या प्रतिसादात काही वैयक्तिक आढळले नाही. मिसळभोक्ता ही एक मानवी प्रवृत्ती आहे, जी प्रत्येक माणसातून कधी कधी डोके वर काढत असते. श्री टारझन यांनी त्या वृत्तीवर नेमके बोट ठेवले आहे पण यमकात जरा बसत नाही.

शिवाय तुम्ही हल्ली मागच्या बेंचवर आहात का हो? कारण तुमचे लक्ष शिकण्यापेक्षा हल्ली जरा खिडकीतून बाहेरच दिसते आहे.

If a man does not keep pace with his companions, perhaps it is because he hears a different drummer. हे तुमच्या प्रिय जीएंच्या पिंगळावेळ पुस्तकाच्या सुरूवातीला (चूभूद्याघ्या) तुम्ही वाचले नाही काय? जर इतर विद्यार्थ्यांप्रमाणे कवितक प्रणाली वापरून कविता करता येत नाही तर थट्टा का उडवता? मी तुमच्या शिवीप्रयोगात सामिल होण्यास नकार देत आहे.