रेडिओ

युनिव्हेर्सल थीम दिसते. मी देखील रेडीओच्या बटणाच्या फटीला डोळा लावून आत पहायचे लोक दिसतात का ते. कविता मस्तच. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ हम नहीं वह जो करें ख़ून का दावा तुझपर बल्कि पूछेगा ख़ुदा भी तो मुकर जायेंगे

या अप्रतिम कवितेला व निरागसतेला सॅल्यूट ! बालगीते तुम्ही उत्तम लिहू शकाल असे आमचे भाकीत आहे.

वाचून मजा वाटली . मीनल. http://myurmee.blogspot.com/

दगडफोडेशेठ,तुमच्या अंगात काव्य जंतू आहे आणि तो दिवसेंदिवस वाढत चाललाय. एक दिवस तुम्ही नक्कीच नामांकित कवी होणार. आजच्या घटकेला तुम्ही मिपाचे ’जगदीश खेबूडकर ’ आहात.

छान कविता. मस्त मजा आली वाचून. जय महाराष्ट्र , जय मराठी !

"आमच्यावेळच्या रेडिओची मजा तिला नाही कधी आली." एकदम पटले. आता काय हवे तेव्हा हवे ते ऐकता येते पण radio च्या वेळी एखादे आवडीचे गाणे ऐकले कि काय आनंद व्हायचा. लहानपणच्या कुतुहलाचे मस्त वर्णन केलंय. थोडी अजून काटून छोटी ( concise ) केली असती तर अजून चांगली वाटली असती.