'बाटा' रुते..

बाटा रुते कुणाला... हा हा हा..
सुंदर विडंबन...आवडले..
केशवसुमार

चतूरंगराव जबरा विडंबन
असेच चौकार मारत रहा.

"दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे"
-इनोबा म्हणे

आवडले....

१ शंका : पहिले २ कडवे आणि शेवटच्या २ कडव्यांमध्ये काही लिंक लागत नाहीये हो.....पहिली २ कडवी बुटांविषयी तर नंतरची २ भ्रष्टाचार वगैरे विषयक.....आमच्या बाल-बुद्धीला झेपले नाही हे......कृपया खुलासा झाला तर बरे होइल....बाकी आगाउपणा केल्याबद्दल राग नसावा....

आपला,
(भलताच शंकेखोर) छोटी टिंगी

मस्त विडंबन. आवडले.
(हसरा)बेसनलाडू

एकदम जबरा....

- (सर्वव्यापी)प्राजु

रस्ते करु पहाता रुजतोच 'अर्थ' तेथे
कंत्राटि काम तेही विपरीत होत आहे!

जन मूढ, बेरकी का, 'नेते'च ते कळेना
'कर'भार वाढवोनी मी रिक्तहस्त आहे!

वा वा! सामाजिक आशय असलेलं अत्यंत दर्जेदार विडंबन...

तात्या.

मजा आला. वा!!!

विडंबन आवडले!

'कर'भार वाढवोनी मी रिक्तहस्त आहे!
हे विशेष आवडले.

विडंबन आवडले.एकदम मस्त!
स्वाती

धन्यवाद. शुभेच्छा.

अर्धवटराव आचरटाचार्य,
सुधीर कांदळकर.

आवडले. अभिनंदन.

वरती एका प्रतिसादात काव्याच्या पहिल्या दोन द्विपदींचा संदर्भ लागत नाही असे मत कळले. त्या अनुषंगाने काव्याचे थोडे अर्थ विवेचन द्यावे असे वाटल्याने हा प्रपंच -

पहिली द्विपदी -
वाच्यार्थ - बाटाचे पायताण रुतते आणि आक्रंदन होते, आता अनवाणी चालण्याचीच पाळी या पुण्यनगरीत आली आहे .
गर्भित - भ्रष्टाचाराची सूज अंगावर बाळगणार्‍यांच्या पायांना बाटाचे आरामदायी पायताणही रुतते आणि एकीकडे समान्यलोकांचे आक्रंदन चालू आहे.
त्या भ्रष्ट लोकांनी अनवाणीही चालून बघावे.

दुसरी द्विपदी -
वाच्यार्थ - पायताणातला खिळा सलतो आहे, सतत नवीन पायताण घेणे हीच योजना बनून राहिली आहे.
गर्भित - ह्या संपूर्ण व्यवस्थेमधल्या 'आतल्या गोटातल्या' भ्रष्टाचारी लोकांचा (खिळ्यांचा) मनातला सल/दु:ख कोणाला सांगू? कारण ऐकायलाच कोणी नाही.
सातत्याने चालणार्‍या रस्ते दुरुस्तीच्या योजनांचा शाप पाठीस लागला आहे.

चतुरंग

सुंदर विडंबन..!

राजे
(*हेच राज जैन आहेत)
माझे शब्द....

का बे लेका मस्त लिहल बे.
(नागपुर वासि नितिन)

असेच अजून एक

http://www.davbindu.com/marathi_vidamban.htm

'बाटा' रुते कुणाला,
आक्रंदतो इथे मी,
मज बूट हे रुतावे,
हा दैवयोग आहे!
(आहे वर तान घ्यावी,
नाहीतर बूट चावतो आहे
हे लक्षात कसे येणार?)
रुते कुणाला....!
सांगु कशी कुणाला,
कळ हाय अंगठ्याची,
हे बूट घालता मी,
अस्वस्थ फार आहे!
(आ.व.ता.घ्या.)
रुते कुणाला....!

चांभार हाय वैरी,
असतो कुठे दुपारी,
म्हणूनी जुनीच आता,
पायी वहाण आहे!
रुते कुणाला.....!

अंगठा विभक्त झाला,
तळवा फकस्त राहे,
हे चालणे बघा ना,
भलतेच मस्त आहे!
रुते कुणाला....!

फुटले नशीब आता,
ह्या दोन पावलांचे,
माझ्या जुन्या वहाणा,
ढापून चोर 'जा', 'ये'!
(म्हणजे चोर माझ्या जुन्या
वाहाणा घालुन माझ्यासमोरुनच
'ये-जा' करतोय)
रुते कुणाला..!

हा 'पायगुण' माझा,
आहे असा करंटा,
नुकताच मंदिरी त्या,
बदलुन बूट राहे!
रुते कुणाला..!
-मानस

चतुरंगजी आणि मीनलताई..... आपले विडंबन आवडले!!!!!

(विडंबन प्रेमी)
मदनबाण