काटा रुते कुणाला, बोंबील खाती कोणी

बाबारे ॐकारा,

हात टेकले रे तुझ्यापुढे!

खल्लास लिहिलं आहेस! लै भारी है भिडू...! :)

काटा रुते कुणाला, बोंबील खाती कोणी
शिक्षा जिभेस माझ्या भर श्रावणात आहे

उचक्या,ढेकरा की, काहीच आकळेना
भुरकून सोलकढी मी एकभुक्त आहे !

या ओळी तर खासच!:)

लेका, तू तर शांताबाई, रंगा आणि केश्या, सगळ्यांवरच कडी केली आहेस.. :)

आपला,
(बोंबिलप्रेमी) तात्या.

तुम्ही सुद्धा..
विडंबन एकदम झकास..
(प्राण्यांच्या/माश्यांच्या प्रेतातल न कळणारा)केशवसुमार..

>लेका, तू तर शांताबाई, रंगा आणि केश्या, सगळ्यांवरच कडी केली आहेस.. :)

१००% सहमत!!

एकदम फर्मास विडंबन.

(अवांतर - शांताबाईंच्या एका गीताने एकाच दिवसात तीन विडंबनांना जन्म दिला हे अनोखेच!)

चतुरंग

थीम सांभाळून केलेले विडंबन आवडले. मस्त.

सांगू कशी कुणाला चव मस्त बांगड्याची?
उसळी, फळे, दूधाचा मज शाप, जाच आहे !

जावे त्याच्या वंशा तेव्हा (बांगड्याच्या विरहाचे दु:ख) कळते..

>
>
मना बोलणे नीच सोशीत जावे, स्वयें सर्वदा नम्र वाचे वदावे...

उसळी फळांचा भोक्ता

शुभेच्छा.

अर्धवटराव आचरटाचार्य,
सुधीर कांदळकर.

मस्त रे..........खुप मस्त...........
अजुन कहि आहे का कविता. पोस्त कर ना..............