पहिला पगार

मी पण २१ चा असताना मेक इंजीनीअर झालो व नोकरीला लागलो साल १९६७ पगार..

च्यायला ... ६७ साली २१ चे म्हणजे २०१० साली कुलकर्णी साहेब ६३-६४ चे असावेत :) इतके दिवस उगाच चावत होतो :) आता उगा कमी जास्त व्हायचं ... हॅहॅहॅ ... चावतांना विचार करावा लागेल =)) बाकी पहिल्या पगाराला आपण लै रडलो होतो बॉ ... :) असो, जुण्या आठवणी :)

माफ करा आप्पा पण मी याच्याशी सहमत नाही. पहिल्या पगाराबद्दल काही वाटण्यासाठी तुमची परिस्थिती वाईट असणे आवश्यक नाही. कारण ती तुमची पहिली स्व-अर्जित कमाई असते. बापाच्या जिवावर कितीही गाड्या उडवल्या असल्या तरी स्वतःच्या कमाईच्या पहिल्या रुपयाबद्दल प्रत्येकाला काहीतरी विशेष वाटणे साहजिकच आहे.

सहमत. स्वतःच्या पहिल्या कमाईबद्द्ल अप्रूप असते बहुदा! माझाही पहिला पगार अर्थातच बॅकेंत खात्यात जमा झाला. फायनान्सची मेल आली आणि मी बेंकेत जाऊन सगळे पैसे काढले (सॅलरी अकाऊंट ० बॅलन्स असल्याचा फायदा). २००० साली १०,००० रुपये होते (थोडा टॅक्स कापला होता बहुतेक), घरी पेढे आणले...मी मोठा असल्यामुळे बाबांनंतर पहिलाच कमावणारा....घरात जरा ओढाताण होती. पडते नव्हते, आणि सोफ्याचे कव्हर जीर्ण झाले होते. ते तले. बाकी जवळच्या मित्रांना, आई-बाबांना छोटया गोष्टी...आणि स्वतःसाठी एक टायटनचे घड्याळ घेतले पहिल्या पगारातून, १०वीत घेतलेले प्लॅस्टीकचे घड्याळ कंपनीत जरा विशित्रच दिसायचे! नंतर उरलेले पैसे परत बँकेत. पीजी साठी शैक्षणीक कर्ज काढले असल्याने मग पगारातून हप्ते जायचे, त्यामुळेच स्वतःची कामाई असूनही फार पैसे कधी उधळले नाही. खर्च व्हायचा तो पुस्तक आणि सीडी/कॅसेट साठीच. तेव्हा १०,००० म्हणजे "केवढा" सारा पगार असे वाटायचे! :)

"घेतली असेल सी डी वगैरे..." ऐकुन बरे वाटले..

ती मुग्धा चिटणीस.तिला कॅन्सर झाला होता आणि त्यातच तिचा दुर्दैवी अंत झाला. स्वाती चिटणीस वेगळी. स्वाती

@मनीषः खरडवहीतील संदेश वाचला, परंतु तुमच्या खरडवहीत आम्हाला प्रवेश नाही: (You are not allowed to post in this guestbook). आमचा ईमेलः sharadsovani@gmail.com प्रत्येक चित्रातून अमुक एक विचार वा कल्पना सूचित करायची असते, असे माझ्या बाबतीत नाही. बहुतेकदा कशानेतरी भारून जातो....मग त्या झपाट्यात बरीचशी चित्रे रंगवली जातात....त्या सर्वांमध्ये काहीसे साम्य पण असते... अशी एक चित्रमालिका तयार होते.... प्रत्येक चित्र हे एक एकमेवाद्वितीय असा चाक्षुक अनुभव असतो...असावा... त्याचे शब्दात वर्णन करणे कठीण..... मी माझ्या चित्रांना शीर्षके देत नाही, त्याने रसभंग होतो, किंवा बघणाराच्या स्वातंत्र्याला, स्वैर कल्पनेला आवर घातला जातो, असे वाटते, अर्थात चित्रात जर एखादी गोष्ट वा काही विचार मांडला असेल, तर शीर्षकामुळे ते कळायला मदत मिळते, हे खरे. चित्र बघणाराने त्याला हव्या त्या कल्पना कराव्यात, हवा तो अर्थ लावावा..... यात कलावंताने आपले विचार लादू नयेत, असे मला वाटते. माझ्या चित्राबद्दल तुम्ही लिहिलेले.....नजर खिळून राहिली. कुठेतरी एका डीप रुटेड संस्कृतीचा, इकोसिस्टीम चा आभास होतोय...आणि तो हिरवा आल्हाददायक, जीवनस्वरूप वाटतोय. एक फेमिनाईन ग्रेस आहे चित्राला आणि लय देखील... हे आवडले. १९७७ पासून दिल्लीत आहे, त्यापूर्वी इंदूरात. आता पूर्णवेळ चित्रकार आहे.