काथ्या आणि कूट...

श्री. नितिन थत्ते ह्यावर अधिक सांगु शकतील. ते पूर्वी काथ्या उत्तम कुटुन द्यायचे(त्यांच्या स्वा़क्षरीत तरी!!) भेंडी P = NP

वा डॉक्टर वा! लै भारी.

कासरा काय किँवा सासरा काय, दोन्हीही लगाम लावणारे म्हणून परिचित. कासरा ओढला की वासराचे बेफाम हुंदडणे थांबते आणि सासरा गरजला की सून किँवा जावई थबकतो!

=)) =)) =)) लै भारी. पण वाक्याचा उत्तरार्ध अंमळ काथ्याच्याच काळचा नाही हो वाटत?

काथ्याचा कूट करून चिलमीच्या तोँडात दाबायचा अन् तो बोळा शिलगावून असा काही झुरका मारायचा की त्याचे डोळे तांबरून तो अल्लाद उचलला जायचा थेट वरपर्यँत नारळाच्या शेँड्यापत्तुर पोचून त्याचा जीव कापसावानी हल्लक व्हायचा!

हा हा हा!! खरंय! बऽऽम्म भोले!!!

>> घरीही अन् दारीही महिलावर्गाची राजीखुशी महत्त्वाची असते. >> =D> ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ सरेंडर इज द टेंडरेस्ट इंपल्स ऑफ द हार्ट, अ‍ॅक्टींग आउट ऑफ लव्ह टू गिव्ह व्हॉटेव्हर द बिलव्हड वॉन्ट्स.

तुमच्या या लिखाणात मला विआ बुवांशी साम्य दिसते. ते पण अशा शाब्दिक कोट्या करण्यात प्रवीण होते. हर शख्सको अपना बनाके देख लिया मिलेंगे ना किसीसे ये दिलमें ठानी है|

बाकी काथ्याची किक् लागते हे माहीत नव्हतं... की तो तंबाखूवर पटकन् जळण्यासाठी टाकत? लेखातनं नीट कळलं नाही...