सापाच्या पोराची पावलं सापालाच दिसत असावीत हे पटलं.
अवातर - ही 'चंद्रा' म्हणजे जिच्या हसण्यातून चांदणं सांडतं ती नर्स तर नव्हे? तसं असल्यास तुम्ही अंथरुणाला खिळून असण्यासाठी काय (किंवा कोण) बरं कारण असावं? नाही, मिडलाईफ क्रायसीसविषयी लिहिलंत म्हणून म्हटलं... ;)
राजेश
'चंद्रा' नव्हे 'चंद्र'....
सन्जोप राव
किताबोंमे छपते हैं चाहत के किस्से, हकीकत की दुनियामें चाहत नही है
जमानेके बाजारमे ये शै हे की जिसकी किसीको जरुरत नही है
हल्कटा वय तुझे, हे काय बघायचे
पाणि आडातले, पोहर्यात पण दिसे मला
=)) मॅटर फिनिश... विषय संपला.
रावसाहेब... कितीतरी मिडलायफातल्या बापांच्या (आणि काही आयांच्याही बहुधा) व्यथेचा हुंकार तुमच्या कवितेत स्पष्ट दिसतो. त्याबद्दल त्यासर्वांच्या वतीने तुम्हाला धन्यवाद. ;)
अवांतर: मी तर ब्वॉ स्वतंत्र संगणकाची सोय करूनच ठेवावी म्हणतो.
बिपिन कार्यकर्ते
राजेशजी, सुदैवाने तुम्ही तरूण आहात असे दिसते. कारण 'मुलाच्या आईची रात्रीची डोकेदुखी , हा नवर्याचा मिडलाईफ क्रायसिस तुम्ही थेट मिडवाईफ ( पक्षी नर्स ;) ) क्रायसिस केलात म्हणून म्हटले.
बाकी हा मिड - वाइफ/नाइट/लाइफ क्रायसिस कोणाच्या वाट्यास येवू नये म्हणून शुभेच्छा.
एक समदु:खी :D
---------------------
हे शेतकर्यांचे राज्य व्हावे.
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी