प्रतिक्षा ? ? ?

तुमच्या कवितेत मृत्यू, सरण वगैरे नेहमी येतात असे जाणवले.

असेल ही तस ! ...पण त्यामुळे कवीता कुठे उणी नाही होत. कुणाला एव्हढ "मिस" करताय? विरह वेदना अगदी प्रकर्षाने जाणवते. :| शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

श्रीमान सुरेशजी, शुचि, तसेच अपर्णा ताई, प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद व आभार ! मृत्यू , विरह, ह्याशिवायहि कविता मिपा वर दिल्या आहेतच पण हाही आयुष्याचा एक भाग असतोच ना? कविता लिहिली तरी प्रत्येक कवितेचा व्यक्तिगत जीवनाशी काही संबंध असतोच असे नाही पण निस्सीम प्रेमातील असफलता, विरह, व मृत्यू याचा विचार केला व " जे न देखे रवी ....... सुचले ते लिहिले. पुन्हा एकदा मनःपूर्वक आभार ! ! ! सस्नेह निरंजन .

अगदी सक्काळी सक्काळी अशी कविता वाचायला नको होती. असो. कविता छान झाली आहे. तुझ्या आठवणीच्या वाती, अजूनही तेवती उरी, आसवांच्या दीपांनी, नयनांच्या ज्योती घेऊन हे छानच ! - फटू

छान कविता...आवडली. >>चंद्रमाच झाला लुप्त धरणीवर, >>काळ्या मेघाआड. इथे लुप्त ऐवजी प्रकट या अर्थी शब्द हवाय का? आणि लुप्त हवा असेल तर धरणी ऐवजी आकाश हवे का? जय महाराष्ट्र , जय मराठी !