बीज...

तु अहो जाहो करायला लागलास? असो, धन्यवाद

थोड्याच कालावधित त्या साईट सुधारुन जातील, माझा विश्वास आहे..

तुम्हाला उद्देशुन काही नव्हतं तरी तुम्हालाच मनाला का बॉ झोंबलं भिडलं , तुम्हाला कळली तरी पुरे आहे तुमच्या II लेव्हल II ला =)) II मनभिडवी II आम्ही लोकान्ला कळत नाय म्हणुन मठ्ठ मठ्ठ म्हणतो आणि नंतर ते स्वतः उडवुन हुशार्‍या दाखवतो ;)

ह्म्म, तुम्ही म्हणताय ते खरयं, पण मग मला गजल वृत्ताचा आणि पर्यायाने शुद्धलेखनाचा/ व्याकरणाचा अभ्यास करावा लागेल... बघुया, कसं जमत ते...

धन्यवाद, "आवळीन मी तयांना , जीव मनगटात आहे. असे हवे होते का ?" तसेही चालेल, पण हस्तरेषांचा जीव, स्वता:ची मुठ आवळल्यावर गुदमरतो, आणी ते करायचे सामर्थ्य मनगटात आहे, अशी कल्पना होती.

धन्यवाद "पण शेवटच्या कडव्यातले "अन जाणतो खुणा मी, सुकल्या या नदीच्या, मिळणार रुप मजला, जे जगवि़ख्यात आहे" याचा नीटसा सदर्भ लागत नाही असे वाटले." बीज जेथे पडले आहे ती खडकाळ वैराण जमीन आहे, पण एका सुकलेल्या नदीच्या खुणा तिथे आसपास आहेत, पावसाळ्यात ही नदी परत वाहु लागेल व बीज रुजेल, आणी ते एका महावृक्षाचे बीज असल्याने, त्या वृक्षाचे जगविख्यात रुप त्याल मिळेल अशी कल्पणा आहे. मुळात ही कविता बीज हे रुपक वापरुन लिहीली आहे, बर्‍याचदा, आपण खुप प्रयत्न करुनही हाती काही लागत नाही कारण परिस्थीती प्रतिकुल असते(खडकाळ वैराण जमीन) पण जवळच कुठेतरी भविष्यातली संधी लपलेली असते, जर आपण चिकाटीने वाट पाहीली तर यश रुजायला वेळ लागत नाही.

पांढरी शाई वाचुन पांढरा फट्ट पडलो आहे , कोणीतरी रमोल अँब्युलंस सर्विस ला फोन लावुन उचला रे मला ! (रिड हर्ट) पतन विजयसुर्या

धन्स...