गे कविते

शिर्षक वाचुन वेगळ्याच लहरी उठल्या होत्या =)) - भप्पी लहरी ५.७.२०१०

आणि देव काकांनी वाचली तर नक्कीच कविता स्वरबध्द करतील.

गे कविते हे शीर्षक वाचून घाबरतघाबरतच धागा उघडला. मिपा जरा बोल्ड झाले की काय असे काहीसे वाटून गेले.

कविता खरंच छान आहे..

कोण कैसे मज हसावे ? गे कविते पायी तुझ्या, वेड घेऊन सर्व जगती, सत्य हे दावून ये .. ३

वा!! ====================== कोकणी फणस जब हम जवां हों गे जाने कहां हों गे

कवीतेच्या शिर्षकावर इतक्या उड्या का पडल्या हे (सालस.. निरागस.. सज्जन.. असल्यामुळे ) मला आधी कळेचिना ! आणी नंतर एकदम ट्युब पेटली ! (मी "त्या" तला नाही हो !) आणी आता विडंबनाचा दंडुका कधी बसणार असे वाटले. >:) असो. रामदास जी , आशिष जी कौतुका बद्दल धन्यवाद आपला नम्र सागरलहरी