रस्त्यावरील अपघात

या चर्चेत सहभागी झालेल्यांचे तसेच वाचकांचे आभार. मला कल्पना आहे की कुठल्याही समाजात कुठलाही (चांगला) बदल करण्यासाठी एक चळवळ पुरेशी नाही की एक कायदा... तर एका चर्चेने काय होणार! पंढरीच्या वारीला जाणारा वारकरी ग्यानबा-तुकाराम म्हणत एक पाउल पुढे एक पाउल मागे असे वरकरणी दिसणारे चालत/नाचत असतो. मात्र एकादशीस तो विठ्ठलाच्या दर्शनास पोचलेला असतोच... तसेच काहीसे लोकशिक्षणाचे असते. एक पाऊल पुढे एक पाऊल मागे होतच असते. नेमके आपण ते मागे बघणारे पाऊल बघतो आणि वाटते, "हम नही सुधरेंगे"! मी आशावादी आहे, सुधारणा नक्की होतील याची खात्री आहे. फक्त सुधारणांची किंमत कमितकमी मोजावी लागावी इतकीच काय ती इच्छा... म्हणून सारखा लोकशिक्षणाचा जप करतो. थोडक्यात, त्या निमित्ताने जरी चार लोकांनी वाचले आणि त्यात आलेला सारांश आचरणात आणला/इतरांपुढे चर्चिला तरी या चर्चेचे इप्सित साध्य झाले. एक प्राण प्रत्यक्ष-अप्रत्यक्ष वाचला तर त्यातून एक कुटूंबपण वाचते आता काही प्रतिसादांना थोडक्यात प्रतिसादः अमोद शिंद्यांनी सुचवले तसे मी इतर देशांशी त्यातही अमेरिकेशी तुलना केली नाही कारण या संदर्भात कोणीच शहाणे नाही असे वाटते. फक्त प्रत्येकाचे प्रश्न वेगळे आहेत. आपल्यापुरते बोलायचे तर शिस्तीची मानसिकता आणि दुसर्‍या मानवी जीवाचे मुल्य समजणे महत्वाचे वाटते. ते ज्या दिवशी येईल त्या दिवशी सुधारणांची सुरवात खर्‍या अर्थाने होईल. ज्ञानेश यांनी दिलेली टक्केवारी पण अस्वस्थ करणारी आहे. सुनील पाटकर म्हणतात तसे विविध सरकारी खात्यांकडून जनजागृतीचे प्रयत्न होत असतात. पण तेच तेच आणि तेही सरकारकडून ऐकून जनतेचे कान बधीर झालेले आहेत. हे प्रयत्न लोकांकडून एकमेकांसाठी होणे महत्वाचे आहे. याच संदर्भात बहुगुणींनी सांगितलेली आणि संजोप रावांनी अनुभवलेल्या एसपिटीएम सारख्या संघटनांचे काम या संदर्भात मोलाचे ठरणार आहे. मला कल्पना आहे की तुम्हाला तसेच स्वच्छंदी पाखरूंनी सांगितलेल्या अनुभवाप्रमाणे, लोकं थट्टा करतात, कुत्सित बोलतात. अशांकडे दुर्लक्ष करतच काम करावे लागते. असे कुठलेही समाजकार्य नसते ज्यात तसे करणार्‍या कुणालाही त्रागा होत (फ्रस्ट्रेशन येत) नाही. मात्र एका गोष्टीचा विचार करणे महत्वाचे वाटते, तो म्हणजे - संवाद कसा होत आहे आणि माध्यमे काय तसेच संवादासाठीचे लक्ष (वयोगट) काय. या गोष्टी शक्यतितक्या तरूण पिढीपर्यंत जाणे महत्वाचे आहे. त्यासाठी माध्यमे देखील तशीच हवीत. एसपिटीएमचे संकेतस्थळ जसे आहे तसेच ते फेसबूक, ट्वीटर, ऑर्कूट आदीचा वापरपण करतात का? कुठला तरी प्रायोजक वगैरे गाठून सणावाराच्या वेळेस (गणपती, दिवाळी, नववर्ष वगैरे) मार्केटींग एसएमएस पाठवता येईल का? वगैरेचा विचार केला नसल्यास करता येईल... शाळेतील मुलांना शिकवणे आणि घरी सांगायला सांगणे... मोठमोठ्या कंपन्यांमधे सेफ्टी फर्स्ट वगैरेच्या पाट्या लावून अमूक दिवस अपघाताविना, असे लिहीलेले असते. जिथे जास्त अपघात होतात अशा ठिकाणी अशा पाट्या लावता येतील अथवा तुमच्या संकेतस्थळावर... असेच बरेच काही असू शकते. संजोपरावांनी म्हणल्याप्रमाणेच पोलीसांच्या भितीने, मदत न करण्यामुळे एका जवळच्या माहीतीतील व्यक्तीला प्राणाला मुकावे लागलेले पाहीलेले आहे. म्हणून जास्तच वाटते... बाकी परवाना देण्याची पद्धत वगैरे माहीत आहे, ते बदलणे म्हणजे राजकारण आहे. लोकं जर जागृक होऊ लागली तर त्यांना पण झक मारत बदलावे लागेल. राजेश म्हणतात तसे मला काही हे शुन्यापर्यंत येईल असे म्हणायचे नाही, तशी आंधळी अपेक्षा देखील नाही. पण जेंव्हा संख्या मोठी असते, तेंव्हा ते शब्दशः "अपघात" नसतात तर नेहमीचाच एक प्रसंग (रुटीन) असतो, काल एकावर तर आज, अजून कुणावर, इतकेच काय ते. भाऊ पाटलांनी म्हणल्याप्रमाणे मोबाईल्स पण घातक आहेत. येथे झालेल्या एका संशोधनाप्रमाणे ब्लू टूथ / हँड्सफ्री वगैरे वापरत गाडी चालवणे पण तितकेच धोकादायक आहे असे लक्षात आले आहे. विसूनाना म्हणतात की सरळ मृत्यूदंडाची शिक्षा ठोठवावी... यावर गंभीर चर्चा (मृत्यूदंडाऐवजी कुठली कडक शिक्षा) करण्याऐवजी, हा प्रतिसाद थोड्या हलक्यापद्धतीने (लाईटर मूडमधे) संपवतो. शिस्त पाळत नाहीत म्हणून लोकांना खरेच घाबरवायचे आहे का? मग खालील चित्रात जसे त्या ठिकाणि स्वच्छता ठेवायला अंधश्रद्धेचा उपयोग केला आहे तसा करा! ;) From Public Education

आपण सर्व ही चर्चा करणारे किती लोक वाहतुकीचे नियम पाळतो? वाहन चालवत असताना मोबाईलवर बोलणारेच किती तरी सापडतील आपल्यातच. मान तिरकी करुन खांदा व कान यात मोबाईल पकडुन दुचाकी चालवणारे पुण्यात दिसतात. मोबाईलवर बोलता बोलता भान न राहिल्याने धोकादायक पद्धतीने गाडी चालवत जातात. रस्त्याच्या कडेला येउन थांबुन बोलावे अथवा त्यावेळी फोन न घेता नंतर फोन आपण करावा. या साध्या गोष्टी करत नाहीत. प्रकाश घाटपांडे आमच्या जालनिशीत जरुर डोकवा.

वरील धाग्यात मुख्यता: शहरातील रहदारीची चर्चा केली गेली आहे, पण शहरातील अपघात तुलनेने सौम्य असतात. खर भयानक प्रकार दिसतो तो महामार्गावर.. या अपघातांची काही सामायिक कारणे आहेत, सगळ्यात महत्वाचे म्हणजे लेनची शिस्त नसणे. इंडीकेतर लाईट चालू नसणे. सतत अप्पर लाईट लावून गाडी चालवणे. अतिशय बेशिस्त दुचाकी स्वार व स्थानिक वाहतूक करणारे जीप / TamTam चुकीच्या पद्धातीने ओव्हरटेक करणे. वाहनाच्या व स्वताच्या मर्यादांची जाणीव नसणे

धागा वाचत आहे..

चांगली चर्चा

पुण्यामध्ये २ दिवसात १४,००० दुचाकीस्वारांवर हेल्मेट घातले नाही म्हणून कारवाई ! बघू काही फरक पडतो का

जालावर रस्ते अपघात शोधत असताना इथे पोचलो. महत्त्वाचा विषय आहे. मी स्वतःच एक चर्चा सुरु करणार होतो पण आता गरज नाही.