विठ्ठलाचा बाजार

१५ दिवस वारी करून आलेले वारकर्यांनाच जेव्हा महापूजेचा मान मिळेल तो दिन सोन्याचा अहो आमच्या खानदेशातुन / वर्‍हाडातुन महिना भर दिन्डी चालत असते.

मस्त लिहलय. ------------------------------------------------------------------------- ब्लॉग असावा तर असा 'पाषाणभेद'सारखा!!

लिलाव असतो दिवसाचा. भरताय का निविदा, आम्ही शब्द टाकु हवा तर, एखादा दिवस मिळण्याइतकी नक्कीच पोच आहे आमची. हां, मात्र नियमाप्रमाणे एखादा परंपरागत पुजारी पार्टनर म्हणुन घ्यावा लागेल ;) ------ छोटा डॉन

पेशव्यांशी सहमत ... >>बडवे विठोबाच्या गळ्यातली माळ काढून द्यायला २०० रु घेतात ना. मग तुम्ही नका घेऊ ना माळ. एका बाजूने सर्वस्व विठुरायाला द्यायच्या बाता करायच्या आणि वर या माळा मागून घ्यायचा नाटकीपणा करायचा? =)) =)) =)) खरं आहे पुपेशेठ, अगदी खरं आहे तुमचे. आम्ही असे नाटकीपणाचे एक से एक किस्से बघितले आहेत, पण ती काय पद्धत आहे ना बडव्यांच्या नावाने बोंब मारायची, मग चालु द्यात. बाकी आम्हाला अगदी करेक्ट माहित आहे की बडवे "नक्की कुणाच्या गळ्यात माळ घालतात ते", कारण साफ आहे, गाभार्‍यात प्रवेश करतात त्या पुण्यवान माणसाच्या हालचालीच अशा असतात की बडव्यांना बरोबर कळते की याला काय हवे आहे ते. अजुन काही प्रश्न ? १. एखादी नविन लग्न झालेले जोडपे दर्शनाला गेले तर रुक्मिणीआईचा आशिर्वाद म्हणुन काही ना काही मिळायची अपेक्षा कोण ठेवतं ? २. विठ्ठलाच्या गळ्यात घातलेला हार कुणाला हवा असतो ? ३. विठ्ठलाच्या पायापाशी काही काळ ठेवलेले "पवित्र पेढे' कुणाला हवे असतात ? ४. गरुड खांबापाशी बसुन आपल्या पुर्वजांबद्दल व त्यांना मिळालेल्या मोक्षाबद्दल ऐकण्यात रुची कुणाला असते ? ५. बाजीराव पडसाळीत असणारा 'शाळिग्राम' हलवुन पाहण्याची व त्याआधारे आपले पुण्य मोजण्याची हौस कुणाला असते ? ६. रांग मोडुन बाकीच्यांच्या आधी दर्शन कुणाला हवे असते ? ७. विठ्ठलाच्या मस्तकी लागलेल्या चंदनाच्या लेपाचा अंश कुणाला हवा असतो ? ८. तासनतास रांगेत उभा राहणारे लोक कुतुहलाने पहात असताना गाभार्‍यासमोरच्या मोकळ्या जागेत एखाद्या पुजार्‍याला पकडुन काही कृत्ये करुन घेण्याच्या मोठेपणा कुणाला हवा असतो ? साहेब, ह्यातली एकही गोष्ट "मैलोनमैल उन्ह, पाऊस, वारा याची तमा न बाळगता चालत येणार्‍या वारकर्‍याला" अजिबात महत्वाची वाटत नाही, तो यासाठी येतच नाही मुळी. ह्या गोष्टी महत्वाच्या त्या तुमच्याआमच्यासारख्या सुशिक्षित, पांढरपेशी, उच्चभ्रु लोकांना. ही जमात अशी की तिकडे सगळे कौतुक करुन घेईल, मोठ्ठ्या आनंदात बडव्याच्या हातात ५०० ची नोट सरकावेल आणि नंतर एकदा परत आले की मग लेख वगैरे लिहुन 'अन्यायाचा टाहो फोडेल'. जाऊ द्या, लै पाहिले आहेत असे लोक आणि सज्जन वारकरीही... उगाच कशाला जास्त बोलायचे नाही का, भावना महत्वाच्या. बाकी असो. ------ (लै देवळं जवळुन पाहिलेला) डॉन्या उत्पात

लाख मोलाची बात बोललात मनोजराव. अगदी लाखमोलाची. उंटावरुन शेळया हाकायला बरेच असतात. कामं करायची म्हणलं की एकेकाला अचानक महत्वाची 'अर्जंट कामं' आठवतात हे खरं. बाकी, त्या विठोबाच्या बाजाराचं काय बोलावं? त्या माऊली, विठुराया, इट्टल ह्याच्या ओढीनं वयाचा कोणताही अडथळा न जुमानता कधी फाटक्या चपला तर कधी अनवाणी, पाय सोलवटलेले, डोळे तळावलेले असा तो सामान्य वारकरी फक्त चंद्रभागेत एक बुडी मारुन बाहेर येतो अन कळसाला नमस्कार करुन आत दर्शनाला जाउन आलेल्या एखाद्याच्या पाया पडुन त्याला मिठी मारुन माऊली भेटल्याचं समाधान घेऊन घरी परततो. तर, निरनिराळ्या दिव्यांच्या गाड्यांतुन 'हॅलीचाप्टर'मधुन इकडतिकड्चे चाप्टर येतात आणि ह्या सामान्य वारकर्‍याचा इट्टल बाटवतात. पैसा बोलता है! दुसरं काय हो?

मला स्पेलींग मधे मिश्टेक वाट्टे. भ ने सुरु व्हाय्ला पाय्जेल.