एक निर्णय्...मदत न करण्याचा. माझा निर्णय चुकीचा आहे कि बरोबर?

अहो तिचा नवरा घरात नसताना तिलाच घेउन जयचत ना. घरा जवळच एक्सचेंज आहे म्हणालात ना. या कामाला फार फार तर १५-२० मिनिटं पुरेशी होतात. बाकी तुम्ही स्वत: पैसे नाही पाठवलेत ते बरच केलत.

किती रक्कम होती? रक्कम फार मोठी नसेल (संबंधित सरकारी खात्यांच्या नजरेत भरण्याइतपत) आणि जर ती वेस्टर्न युनियन (अथवा कोणत्याही अधिकृत माध्यमातून) पाठवायची असेल, तर फारसा धोका नाही, असे वाटते.

अप्रिय पण योग्य आणि सावधतेने घेतलेला निर्णय.

तिला बाहेर पडायचीच इजाजत नाहिये...त्यामुळे ती नसती आली. आणि यात practical problem म्हणजे तिची बच्चे कंपनी. असुन पंचाईत आणि नसुन खोळंबा त्यातला प्रकार. म्हणजे त्यांना घेउन जावं तर प्रोब्लेम कि त्यातल एक तरी बोलणार आणि नाही घेउन जायचं तर ठेवणार कुठे? तिची एकटी जायची तयारी असती तर मी मुलांना माझ्याकडे ठेवून घेतले अस्ते.पण तिला तिथे जाउनही काही सुधरणारच नाही.अरे घराबाहेर नाही पडलेली आहे यार ती! आणि तिची दोन्ही पोरं जाम बड्बडी आहेत्.(तरी अजुन तिसर्‍याची वर्ड फाइल अजुन अ‍ॅक्टिव्हेट झाली नाहिये.) त्यामुळे हे सूम मध्ये झालंच नसतं.

मी नसती मदत केली. नुसतच असं इथं लिहायचं म्हणून लिहित नाहिये तर आधी एकीला नाही असे सांगून झाले आहे. माझ्या मुलाच्या मैत्रिणीच्या वाढदिवसाच्या पार्टीत बर्थडे गर्लच्या आजी आजोबांची ओळख करून देण्यात आली. बरेचदा आजीआजोबा नातवंडांचे वाढदिवस बघायला मिळतील अश्याप्रकारे अमेरिकावारी करतात आणि त्यात काही वावगे नव्हते. या प्रसंगानंतर साधारण पंधरा दिवसांनी या छोट्या मुलीच्या आईने मदतीसाठी फोन केला. आजीचे पैसे वेस्टर्न युनियनकडून गुजराथेत कुठेतरी पाठवायचेत तर राइड मिळेल का? नंतर तिथे गेल्यावर हिने माझ्यानावाने पैसे पाठवण्याबद्दल विनंती केली. मी आश्चर्यचकित! माझे काम फक्त ड्रायव्हरचे आहे अश्या भ्रमात होते तोपर्यंत. खोदून चौकशी केल्यावर कळलेला प्रकार असा कि आजीबाईंच्या मुलाला (राहणार न्युजर्सी) हापिसात प्रमोशन मिळावे म्हणून त्यांनी घरातल्या पुरुषांच्या नकळत गुजराथेत एक रेकी देणारा बुवा पकडला होता. त्याला पैसे पाठवायचे होते. मला अतिशय राग आला. एवढेच नाही तर टिव्हीवर म्हणे जाहिरातीत येणार्‍या एका बुवालाही पैसे पाठवायचे होते. आम्ही तडक घरी! नंतर भारतवारीच्यावेळी पुन्हा विनंती पैसे घेउन जाण्याबद्दल! अजिबात नाही म्हणून सांगितले. (याघरातले सगळेजण उच्चशिक्षित आहेत. );)

तुम्हाला काय वाटत? तुम्ही अशा situation मध्ये काय निर्णय घेतला असता? तुम्ही घेतला तोच. जर तिच्या भावाला पैसे पाठवायचे होते आणि जर ते ते इतकेच तातडीचे आणि आवश्यक होते तर ती हे काम आपल्या पतीला देखील सांगु शकली असती. पाकिस्तानशी आपले संबध विचारात घेता आपण असा धोका पत्करणे केव्हाही योग्य नाही. शिवाय पैसे इंटरनेट बँकिंग (विझा मनी ट्रान्सफर) ने देखील पाठवता येतात. (चित्ती असावे सावध)

धोका नसेलही पण कशाला उगीच विषाची परीक्षा घ्या! एखाद्या अनोळखी व्यक्तीला परदेशात (तेही पाकिस्तानात) पैसे पाठवायचे? तुम्ही अगदी योग्य निर्णय घेतलात.

अगोदरच बाहेरच्या देशात आपल्यालाच काहीसं असुरक्षित वाटत असताना हे असलं लचांड गळ्यात घेतलच नसतं.

कटू असला तरी निर्णय योग्य वाटला.

बिग ब्रदर इज वॉचिंग यू!

भावनेच्या भरत आपले अवधान राखून घेतलेला निर्णय. छान! बाकी मनाची टोचणी काढण्यासाठी एखाद्या विकांताला मस्त बेत करा तिला सहकुटुंब जेवायला बोलवा! बराचकाळ तिच्या सोबत राहिल्यावर आपोआप मोकळे वाटेल.. नाहितर काहिच करू नका तुमच्या मनाला होईल सवय ५-७ दिवसांनी :)

योग्य निर्णय आहे.

केली असती... मला इतकं सावध वागता येत नाही... पण नंतर मात्र प्रचंड धास्तावलो असतो.. पार फाटलीच असती.. (साधाभोळा) अर्धवट

ती सारी फलटण माझ्याकडे खेळायला,अभ्यासाला येते या मूळे तुमि फलटण ला राहाता आणि तिथ्लि घटना आहे असा समज झाला. <तिच्या नवर्‍याने अमेरिकेत येऊनही (तुम्ही अमेरिकेत आहात असे अनुमान आहे, कदाचित चुकीचे असू शकेल> मुळे समज्ले

योग्य निणय्....अतिशय योग्य निर्णय्..

मला तरी वाटते की तुम्ही योग्य तेच केले. मागे एकदा मि सुद्धा चेन्नई च्या एका मुलाचे सामान माझ्या नावाने चेक इन करण्यास नकार दिला होता. कदाचित ती पाकिस्तानी बाई खरे बोलत असेलही पण ग्यार्ंटी काय? योग्य तेच केलेत आणि जे काही केलेत ते सुद्ध त्यांना न दुखावता.

जाईताई, आतिशय योग्य निर्णय घेतला तुम्ही. कारण आपण कोल्हापूरी लोक एखाद्याला मदत म्हणून हौसेने एखादी गोष्ट करायला जातो,आणि नंतर तेच आपल्या अंगाशी येत. हा अनुभव मी स्वत: अनेकदा घेतलेला आहे. आणि नंतर त्रास होण्यापेक्षा आधी थोडस वाईट वाटलेलं कधीही चांगलं.

जाई, योग्य निर्णय घेतलास. मी पण असाच निर्णय घेतला असता. मनातली अपराधी भावना पण समजू शकते. ती जाईल हळुहळू..

मी तर अशा कुटुंबाशी मैत्री सुद्धा करणार नाही. उद्या तिचा खुन बिन झाला/गायब झाली तर नसते लफडे गळ्यात. पाकिस्तानी राक्षस काहीही करु शकतात. आणी अपराधी वाटण्यापेक्षा योग्य निर्णय घेतल्याने आनंदी/मोकळे वाटायला हवे. विसरुन जा सगळं. :)

"तो" निर्णय घेतल्यानंतरही तुम्ही लाइमाशी स्वतःहून भेटून तिला पटेल असे कारण सांगितले (काही वेळा "चांगल्यासाठी खोटे बोलले तर ते त्या खात्यात पडत नाही" असे साधुसंत म्हणतातच) हे फार चांगले केले, शिवाय त्या तीन मुलांच्या समवेत राहुन तिला तुम्ही एकटेपणा जाणवू देत नाही हीदेखील एक मोठी आणि उपयुक्त अशी मदतच आहे. दोन देशांमध्ये सद्या जे काही अविश्वासाचे वातावरण आहे त्याचा लेखाजोखा पाहता तुम्ही पैसे न पाठविण्याचा निर्णय अगदी अचूक आहे. मला वाटते अगदी असाच नाही पण याच धर्तीचा अनुभव "कुर्बान" या नव्या चित्रपटात "करिना कपूर" ला येतो. चित्रपटात अमेरिकेत तिचीही अशीच एक पाकिस्तानी मैत्रीण दाखविली आहे. लाइमासारखी घरी एकटीच राहणारी... संशयास्पद वावर असलेल्या नवर्‍याची प्रचंड भीती... आणि ती एकदा घाबरत घाबरत शेजारी राहणार्‍या "अवंतिका" (करिना कपूर) चे दार ठोठावते.... मदतीची याचना करते, तो पर्यंत त्या स्त्रीची सासू तिथे येते त्यामुळे घाबरून करिनाच्या दारातून निघुन जाते. करिनाला मदत करायची इच्छा होते... आणि पुढे ती स्वतःच त्यामुळे कशी संकटात सापडते.... इ. इ. सारासार विचार करता, त्यामुळे "नकोच तसला शेजारधर्म".

पकिस्तान ह्या आपल्या लहान भावा विषयी व पाकिस्तानी नागरीकां विषयीचे लोकांचे धोरण व मानसीकता बघुन वाईट वाटले.

मी वाटच बघत होते.. अरे कोण आहे रे तिकडे?....ते कोपर्‍यातलं नोबेल काढा रे... चहानल चवाच्याभा चगेमा चकए चशेषणवि चवायलाला चसरलावि चहेसका चरे चराप? "चख्यातकु" म्हणुनच्..तुला कुठं न्याय्ची सोय नाही...

तुमच्या सारख्या लोकांमुळेच आज दोन देशात येवढी दरी निर्माण झाली आहे. तुमचे हेच विचार नवनवीन अतिरेक्यांना जन्माला घालत असतात. असो.. वैषम्य वाटले येवढेच म्हणतो.

कारण आपण कोल्हापूरी लोक एखाद्याला मदत म्हणून हौसेने एखादी गोष्ट ....... वाक्यातला ठळक शब्द खटकला ------- वरील वाक्यातील कोल्हापूरी या शब्दाबद्दल जाहीरपणे माफी मागत आहे, पण तसे लिहिण्यात कोणताही हेतू नव्हता. जाईताई,गणपा आणि स्वच्छंदी पाखरू माफ करा,याच बरोबर आणखीही कोणाच्या भावना दुखावल्या असल्यास माफ करा. (एकदा परोपकार करायला जाऊन दीड लाखांना फसलेला)जिप्सी

मी मदत केली नसती. कशाला नसता व्याप? लपवा छपवी वगैरे म्हणजे नसती भानगड! पैशाच्य व्यवहारात कधी कधी मैत्री, नात दुखावलं जातं.

बाहेरदेशात असताना असेच मला देखिल तिथल्या पैशांची चणचण भासली होती. कोणाला सांगू हे ही सुचत नव्हते. एका इजिप्शियन कुटुंबाने जे मला कधिच आवडायचे नाही त्यांनी माझी मदत केली. That Egyptian Lady gave me the money and told me "Don’t bother to return it back if you can’t". Believe me I was shocked and Stunned by their Gesture. God Bless her always. I did return back the money. but Till date she has not disclosed how she came to know about my problem Which I never discussed with her. फिर बादमें मै अपने आपको बहोत कोसती रही, बेवजेह मैंने अपने दिल में इन भले लोगोंके लिए कितना मैल पाल रखा था जिस बारेमें यह लोग बेखबर थे. मै अपने आपसे सचमें शर्मसार हो गई.

तू जे हि केल ते योग्यच केल... आज तुला थोडा वाईट वाटेल पण उद्या जाऊन काही प्रोब्लेम झाला असता तर अवघड झाल असता तुला....