पुढच्या वाटचालीत, अर्थात "गोइंग फॉरवर्ड"

परंतु संख्या रोडावते आहे आणि त्याचे कारण माझ्या खाली दिलेल्या प्रतिसादात आहे! :)

भाषा शिकणे म्हणजे फक्त भाषाच शिकणे असे माझे मत नाहीये. मला असे म्हणायचे आहे की विषयांची पुरती ओळख व्हायच्या आधीच आपण फांद्या कापूण टाकतो आणि मग त्याचं बॉन्साय होतं! भाषेच्या शिक्षणामुळे समजुतीचा आवाका वाढतो. तांत्रिक विषय समजताना सुद्धा भाषेवर प्रभुत्व असेल तर विषयातल्या संकल्पना समजायला मदत होते. विचार समजणे आणि आपल्याला पडलेले प्रश्न योग्यप्रकारे सांगणे हे भाषेमुळे सोपे होते. फक्त भाषा विषयात पीएचडी करुन नोकरी मिळेल का? उत्तर अवघड आहे, तज्ञांना विचारायला हवे! (प्रा.डॉ. वाचताय ना? ;) ) मी डॉक्टर आणि इंजिनिअर क्षेत्रे बदनाम करत नाहीये. मी स्वतः एक इंजिनिअरच आहे. माझाही मुलगा मोठा होतोय तेव्हा माझ्यासमोर हाच प्रश्न आहे की त्याला त्याच्या आवडीची ओळख कशी करुन देता येईल? त्याची करिअर त्याला सापडेल असे मी काय देऊ शकेन? अमेरिकेतली मुले १२ वी नंतर शिक्षण सोडतात त्याची कारणे वेगळी आहेत. इथे एकतर उच्चशिक्षण हे बरेच महाग आहे. शिवाय आईबापांनी मुलांना पैसे भरुन शिकवणे हे फारच थोडे लोक करतात/करु शकतात. त्यामुळे मुलांना त्यांचे पैसे कमवा आणि शिका असेच बर्‍याचदा करावे लागते. त्यात आयुष्याची बरीच वर्षे कष्ट करत राहणे सर्वांनाच जमते असे नाही त्यामुळे शिक्षण कमी घेतले जाते. इथल्या सामाजिक परिस्थितीमुळे लोकांना काही ना काही कामे मिळून ते जगू शकतात आणि त्यांना ते चालते हे बरोबर आहे. आपल्याकडे हे शक्य नाही. परंतु आत्ता तरी काय अवस्था आहे? ढिगारभर लोक नि:सत्त्व शिकून बाहेर पडताहेत आणि नोकरीच्या शोधात वणवण भटकताहेत. व्यवसाय शिक्षण, हाताला काम मिळेल असे शिक्षण नसल्याचे हे तोटे आहेत. त्यावर उपाय म्हणजे तसे शिक्षण घेणे आणि काम मिळवणे. आत्ताची ताजी पाठ्यपुस्तके माझ्या बघण्यात नाहीत त्यामुळे कदाचित माझे मत चुकीचे असू शकेल. परंतु त्यातल्या माहीतीपेक्षा ती कशाप्रकारे मुलांसमोर मांडली जाते ह्याबद्दल माझा आक्षेप आहे. विषयाची मनोरंजक हाताळणी ही मुलांना शिकायला उद्युक्त करते ह्याबद्दल दुमत होऊ नये आणि जितक्या लवकर हे आपण करु तितक्या लवकर मुले विषय नीट शिकू शकतील हे लक्षात घ्यावे. आणि लोक वापरत नाहीत म्हणून ज्ञानाचा उपयोग नाही असे असेल तर लोकांपर्यंत कसे पोचायचे याचे कल्पक मार्ग शोधून काढले पाहिजेत ज्ञान निरुपयोगी नसते! गुणांची स्पर्धा हीच मुळात एक चूक असल्याने त्याला तोंड द्यायच्या पद्धती ह्या चुकीच्याच वाटेने बर्‍याचदा जातात. तोंड कसे द्यायचे ह्याची निराळी पद्धत विकसित करायला हवी. फक्त घोकंपट्टी आणि पाठांतर ह्यावर भर देऊन मुले बर्‍याचदा रेटली जातात. उच्च संस्थांमधून प्रवेश मिळवून आयायटी झालेले असे काही इंजिनिअर माझ्या बघण्यात आहेत की ज्यांच्या कॉमनसेन्स बद्दल प्रश्न पडावेत! कुठच्याही तंत्र विषयात शिक्षण फार थोडे असते परंतु रोबस्ट कॉमनसेन्स जास्त असणे गरजेचे असे माझे मत आहे. एखाद्या विषयातले मर्म समजण्यासाठी ह्याची नितांत आवश्यकता असते असे तुम्हाला वाटत नाही का? हां, आता मर्म समजून काय करता जास्त पगाराची नोकरी त्याने मिळणार आहे का असे विचाराल तर माझ्याकडे उत्तर नाही! तुम्हीच वर म्हटले आहे की शाळेने जे तुम्हाला दिले त्याने एक गुणांची स्पर्धा सोडली तर बाकी तुम्हाला मिळालेले फायदे कुठे मिळाले नसते - ह्याला काहीच महत्त्व नाही का? आपल्याला काय आवडते ते करायला मिळणे आणि त्यात पुरेसा पैसा मिळवता येणे ह्यावाटेने जाणे अवघड आहे हे नक्की परंतु तशा दिशेने जाण्याचा प्रयत्नसुद्धा करु नये का? ह्या सगळ्या गोष्टी एकमेकांत इतक्या गुंतलेल्या आहेत की एकचएक उत्तर अवघड आहे परंतु त्यामुळे प्रयत्न सोडता कामा नयेत हे नक्की!