आता काही देणे घेणे उरले नाही

>> दिले फ़ाटक्या हातांनी तुला मी... तेवढ्यानेच तृप्ततेची चमक तुझ्या नजरेत खेळत आहे >> आवडलं

कितीतरी ठिकाणी आपण आपल्या अस्तित्वाच्या खुणा नाकारून नामानिराळे राहतो ते कवीने योग्यरीत्या शब्दबद्ध केले आहे. काहीवेळा आपण आपले काम करतोय त्याचे फळ मिळतेच असे नाही. पण म्हणून ते काम करूच नये काय?

न उरलेली देणी-घेणी आवडली.

व्वा गंगाधर्जी वा!! लाजवाब!

शॉलिट्ट... :)