आंब्याच्या झाडाले वांगे : नागपुरी तडका

ग — गंगाधर मुटे, Wed, 10/20/2010 - 10:57

2775 वाचन

💬 प्रतिसाद (15)

गणेशा Wed, 10/20/2010 - 12:54 नवीन

अतिशय छान आशय असलेली कविता ... कोकीळ येवो, माकड येवो किंवा येवो घुबड फ़ांदीवरती बसू देतो, भेद मानत नाही ....! वाचुन हसु आले एक्दम .. आणि आम्हाले असे छानसे विदर्भ भाषेत लिहिलेले वाचायला दिल्याने धनवाद

त

तर्री Wed, 10/20/2010 - 17:02 नवीन

कविता आवडली . सद्‍गुणाचे सामर्थ्य अभय त्याले कळे जरी ग्रंथ, पुराणे वा पुस्तक वाचत नाही ....! झाडाच्या संदर्भात , ह्या कडव्याचा अर्थ लागला नाही . बाकी ऊत्तमच.

द

दिपोटी Fri, 10/22/2010 - 11:27 नवीन

मला लागलेला अर्थ असा : ग्रंथ, पुराणे वा पुस्तके वाचून व त्यातील ज्ञान / विचारधन मिळवूनही भेदभाव करणार्‍या / नीतीमत्ता सोडलेल्या 'माणसा'च्या अवगुणांच्या पार्श्वभूमीवर असे काहीही न वाचून सुध्दा सदगुणांचे महत्व कळलेले / भेदभाव न करणारे / नीतीमत्ता धरुन ठेवणारे / सर्वांना मित्र समजून मदत करणारे सारेच वृक्ष कसे उठून दिसतात. असो ... कविता छान आहे. - दिपोटी

↩ प्रतिसाद: तर्री

ग

गंगाधर मुटे Sun, 10/24/2010 - 07:04 नवीन

धन्यवाद दिपोटीजी.

↩ प्रतिसाद: दिपोटी

म

मदनबाण Wed, 10/20/2010 - 17:17 नवीन

सुंदर कविता... :)

य

यशवंतकुलकर्णी Wed, 10/20/2010 - 19:27 नवीन

जे न देखे रवि, ते-ते देखे कवि! झाडाकडं पाहिल्याचं सार्थक झालं! :)

फ