एका डॉक्टरच्या कविता: दोन: एक संवाद

स्तुत्य !! एका डॉक्टरच्या नजरेतुन दिसणार, प्रामाणिक काव्य. अशोक राव ही नजर फक्त तुमची ! जोपासत रहा !

छान कविता डॉक्टर.

सदैव रोगांच्या आणि रोग्यांच्या गराड्यात राहून तुमच्यातला कवि शिल्लक राहिला हीच फार मोठी गोष्ट आहे!

अतिशय छान डॉ. तुमची मागील ही कविता खुप छान होती.. प्रत्येक कवितेमध्ये आधीची लिंक पण द्या ना. जे पहिल्यांदा वाचत असतील त्यांना शोधावी नाही लागणार असो .. लिहित रहा .. वाचत आहे

चांगली आहे कविता. व्हेरी नाईस!

कल्पना आवडली. "उद्या तू नसशील" या विचाराला "आशा" मानणे मला प्रशस्त वाटत नाही. पण कवितेसाठी ठीक आहे.

कविमनाचे डॉक्टर!

डॉ.साहेब , आपल्या कवितेमधून "दुर्दम्य" आशावाद दिसतो आहे. कविताचा हा विषय , मांडणी खूप आवडली. अवांतर " कोलंबसाचे गर्वगीत ह्या कुसुमाग्रजांच्या कवितेसारखीच.

आवडली. -दिलीप बिरुटे

धनंजय.... तुमची प्रतिक्रिया वाचली. कविता एका मूड मधे लिहून संपवली. त्यानंतर तुम्ही म्हणता तो विचार मनात आला हे कबूल करतो. इथे "तू नसशील" यात मृत्यू ऐवजी "रोग" अशी कल्पना करून कविता वाचली तर ...? तर्री.. ही कविता वाचून कविवर्य कुसूमाग्रजांच्या त्या अजरामर कवितेची आठवण तुम्हाला झाली ... भरून पावलं ! अपरर्णा. पु पे जी, डॉ बिरूटे, पाषाणभेद, प्राजु, गणेशा, पैसा सर्वांचे आभार !

धन्यवाद !

लिहित रहा.

वा चान चान! - प्रा. डॉ. सदा बिझी.