शाळेतल्या गमतीजमती

छान जमलेय. अजुन सांगायला हरकत नाही. वाट पाहतोय...

छान लिहीलय............ यमुनाबाईचा गडू" .........माहित आहेच... बहुतेक सगळ्यांना माहित असेलच. आम्च्या बाई तर म्हणायच्या..कित्ती बोलता ग तुम्ही...खापराचे तोंड असते तर फ़ुटून गेले असते.. आणी भांडणे म्हणाल तर सारखीच..पण लगेच कट्टीची बट्टीही होत असे.चिंचा-बोरे चिमणीच्या दाताने दिली जायची. हो आंणी भांड्ण झाली की एक मध्यस्त असायचा...तिला विचार बोलणार आहेस का?? मग ती तिकडून म्हणणार ’मग आधी का भांडलीस, आली की नाही बोलायला.. सांगावे तेवढे थोडेच. फिश् पॉंड तर नेहमीच मिळायचे-दिले जायचे. कॊलेजच्या स्नेहसंमेलनात तो एक खास कार्यक्रम असायचा ,मग कुणाला किती मिळाले फिश् पॉंड यावर पुढचे दोन-चार दिवस चर्चा चालायची.

मग निवेदिता-ताई सांगा की फिश पाँड!

तुझा फोटो पाठव म्हणजे देते फिश पाँड तुलाच....हा हा हा

धन्यवाद!! चला कोणीतरी भेटले मला यमुनाबैचा गडू माहीत असलेल! आमच्या संस्कृतच्या बाई तर चक्क वर्गात झोपायच्या आणि कधी कधी संथ आवाजात घोरयच्या पण. इतकी मजा यायची त्या तासाला... आमची कुजबूज सुरू व्हायची आणि थोड्या वेळाने गोंगाट! बाईंची झोपमोड झाली की त्या एक मोठी जांभई देत उठायच्या आणि एकदम हेल काढून "अरे बाळानो झोपु द्या रे पाच मिनिट! " नंतर आम्हाला शिकवायला नसल्या आणि शाळेत कुठे दिसल्या की बाळा म्हणूनच बोलवयच्या :)

बॉसी !! " या झोपडीत माझ्या " द्या जरा आठवणी काढुन ..........

छान वाटले वाचुन.. " यमुनाबाईचा गडू" आठवला आणि हा शब्द आपण इतक्यादा वाजवलाय तरी विसरलो कसा हेच वाटले .. माझी बहिन पण मला सारखी "यमुनाबाईचा गडू " बोलायची ते पण आठवले .. अजुन लिहा .. वाचत आहे बाकी तो आधीचा निरागसपणा दुर्मिळ होत चाललाय हे खरे आहे .. पण तितकेच वाईट

>>यमुनाबाईचा गडू काय काय आठवणी जाग्या झाल्या. :D असो. ह्या धाग्याचंच शिर्षक असलेला एक धागा पुर्वी स्वातीताईनं चालू केला होता त्यावर घातलेल धुडगुस आठवला. :)

दुसरी का तिसरी असेन .. मराठी गणित आणि शास्त्र या विषयात नापास होणारा मी 'ढ' विद्यार्थी होतो. (बाकी २ विषयात नंतर मास्टरकी झाली पण मराठी अजुन सुधारलेच नाही.. शुद्धलेखनामुळे अजुनही नेटवरील वाचक्-पोलीस अजुन शिक्षा करतात) असो .. 'ढ' असल्याने मागे बसणे, मोठ्याने बोलने आलेच .. पण कवितेच्या वेळेस बाई बोलायच्या माझ्या मागे म्हणा, तर मी त्यांच्या पुढे म्हणायचो .. एकदा तर मजाच आली .. त्या म्हणाल्या "इंजिनदादा इंजिनदादा काय करतोस ?" मला वाटले या नंतर त्या सगळ्यांना म्हणायला लावतायेत म्हणुन मी पुढचे जोरात म्हंटलो .. "कोळसा मी खातो ...... " अआणि सगळे हसायला लागले .. मला पुढे बोलावुन कोळसा नाही पण छड्या खाव्या लागल्या ( मारक्या बाई होत्या .. त्याबद्दल नंतर ) .. अआणी आई ला शाळेत बोलवुन आणायला लागले .. आई ला त्या म्हणाल्या तसा हुशार आहे पण खुप गडबड करतो .. आनि कवितेवेळी माझ्या पुढे बोलतो सारखा.. आई तेथे काही बोलली नाही पण घरी आल्यावर सगळ्यांना माझय पोराला लय कविता पाठ असतात म्हणुन सांगायला लागली .. मज्जा वाटली ( जेंव्हा पहिला कविते/गाण्याचा प्रॉग्रम झाला माझा मी मोठा झाल्यावर .. घरी काही माहीती नव्हते तोपर्यंत .. तेंव्हा हीच आई म्हणाली काय भिकारनाद लागलाय पोराला .. ) -- गणेशा

१. आम्ही दहावीत असताना सगळ्यांना क्रिकेट खेळायचे वेड लागले होते.आमची शाळा दुपारची असे.तेव्हा शाळा भरायच्या आधी तासभर, मधल्या सुटीत आणि शाळा सुटल्यावर तासभर क्रिकेट खेळणे हा कार्यक्रम असे. त्यासाठी आमच्या वर्गातील गोखले अडनावाचा एक मुलगा बॅट घेऊन येत असे.एकदा आमच्या गणित शिकविणाऱ्या शिक्षिकांनी पोर्शन पुढे न्यायला म्हणून इतर कोणा शिक्षकाकडून तास मागून घेतला.पण तास सुरू होऊन १० मिनिटे होताच त्यांचे गोखल्याकडील बॅटकडे लक्ष गेले.आणि ती बॅट कशाला, कधी खेळता या सगळ्या प्रश्नांची माहिती करून घेऊन तासाचा उरलेला सगळा वेळ ’दहावीच्या वर्षात परीक्षा इतकी जवळ आलेली असताना क्रिकेट खेळण्यात वेळ वाया घालवणे कसे अयोग्य आहे’ यावर त्यांनी लेक्चर दिले.गणिताचा पोर्शन पुढे नेणे बाजूलाच राहिले. दुसऱ्या दिवशी शिक्षकांच्या खोलीत आमच्या वर्गातील मुले क्रिकेट खेळण्यात वेळ वाया घालवतात यावर चर्चा झाली.त्यानंतर इंग्रजी शिकविणाऱ्या आपटे बाईंनी ताबडतोब गोखल्याकडील बॅट जप्त केली आणि त्याला सांगितले की मार्चमध्ये परीक्षा संपल्यावर येऊन बॅट घेऊन जा आणि तोपर्यंत बॅट अजिबात मिळणार नाही. अजून दोन दिवसांनी गणिताचा तास होता. गोखल्याकडे बॅट नाही हे बघून गणिताच्या बाईंना वाटले असावे की आपल्या लेक्चरचा परिणाम म्हणून त्याने बॅट आणली नाही आणि क्रिकेट खेळणे बंद केले. त्यांनी गोखल्याला विचारले,"काय गोखले, आज बॅट कुठे आहे"? आणि त्यावर गोखल्याची इन्स्टन्ट प्रतिक्रिया होती--"आपटे बाईंनी ढापली". यावर सगळ्या वर्गात जोरदार हशा पिकला हे सांगायलाच नको. २. एकदा मराठी शिकविणाऱ्या बाईंनी ’कलंक मतीचा झडो दुराभिमान सारा गळो’ या ओळी एकालाला वाचायला सांगितल्या. त्याने मतीचा ऐवजी ’कलंक मातीचा झडो’ असे म्हटले.बाईंनी परत वाचायला सांगितल्यावरही तो ’कलंक मातीचा झडो’ असेच वाचत होता.त्यावर बाईंनी त्याला विचारले की तुला या ओळी वाचताना काही वेगळे वाटत नाही का? यावर माझ्या मित्राची उत्स्फुर्त प्रतिक्रिया होती--’त्याच्या मतीचीच माती झाली असल्यामुळे त्याला मतीऐवजी माती असेच दिसत आहे’. असे शाळेतील अनेक किस्से आहेत. त्यातील काही लिहिण्यासारखे आहेत तर काही लिहिण्यासारखे नाहीत. त्याविषयी परत कधीतरी.

हे काय आहे बूवा ? आप्ल्याला तर यमुनाबाई आगाशे एवडेच माहित होते हे गडू प्रकारण काय आहे ?