नऊ स्वप्नं : अमृता प्रीतम

कमाल! अप्रतिम काव्य आणि सुंदर भावानुवाद! विशेषतः "आणि तृप्ताने टेकविला माथा आपल्या गर्भाचे ठायी उमगले स्वप्नांचे मर्म मला ना हा परका ना अपुला कोणी मृत्युलोकीचा योगी अशीच लहर म्हणून आला असाच पळभरासाठी टेकला शेकत गर्भाची धुनी..." या ओळी कंठ रुद्ध करून गेल्या.

>>>ही कसली सूत्रकाठी? हे कसले माप? जसे काही काल मी सारी रात्र किरणांना विणत होते... << भावानुवादासाठी hats off!! मूळ काव्य किती सुंदर असेल ह्याचा सारखा विचार येतोय मनात!

अतिशय छान काव्य आहेत सगळी .. ८ वे काव्य तर खुप जबरदस्त आहे ...... ''हे माझं जीवन कोणत्या सरोवरांचं पाणी मी आत्ताच इथे एका हंसाला बसलेलं पाहिलं हे ही खुप आवडले

मुळातच, काव्य आणि त्याचे रसग्रहण वगेरे.. याबाबतीत आम्ही मुलखाचे मठ्ठ असल्याने इतके सुंदर काव्य (सगळेच म्हन्तायेत म्हणून आम्ही बी) डोक्यावरून गेले........ त्यामुळे एकही स्वप्न कळले नाही....

अप्रतिम!

अरुंधती खूप आभार इतकं सुंदर काव्य आमच्यापर्यंत पोहोचवलस त्याबद्दल. गुरु नानक यांचे जपजी साहिब, आनंद साहिब ऐकून इतकं शांत अणि फक्त प्रसन्न वाटतं ना. त्यांच्या आईचे हे सुंदर स्वप्न, ९ मास .... अहाहा!!! अवर्णनिय. कसे तुझे आभार मानू कळत नाही. परवाच गुरु नानक जयंती झाली. अगदी समयोचित लेख लिहीला आहेस. ब्लेस यु.

सुंदर !

नगरीनिरंजन, मूक वाचक, ढब्बू पैसा, गणेशा, स्पा, शुचि, स्वाती, जयंत, मनिष.... सर्वांचे प्रतिसादाबद्दल आभार. स्पा, जाऊ देत हो. तुम्ही तरीही वाचलात ना भावानुवाद! त्याबद्दल धन्यवाद. :-)

अरुतै अतिउत्तम अनुवाद आणि परिचय... बस जास्त नाही बोलत..एक चांगल्या कवयित्रीशी ओळख करुन दिल्याबद्दल आभार... धन्यु..

जयंत, ती सिगरेटवाली कविता ना? हो, ती कविता उद्वेगाचे बोल बोलते खरी! अमृताच्या ह्याच कौशल्याची मला दाद द्यावीशी वाटते. तिच्या रचना प्रामाणिक असतात. मनाला भिडणार्‍या, कधी अंगावर काटा आणणार्‍या तर कधी मुलायम अनुभूती देणार्‍या. प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. लालसा.... जमलं तर अमृताच्या इतर रचनाही जरूर वाचा. प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद! :-)

धागा वर आणते आहे.

चांगलं लिहिलं आहे. अमृता प्रीतम ह्यांच्या कवितांविषयी काय बोलावं! खामोशीकी इक नदी बहती है,ही अशीच एक नितांतसुंदर कविता आहे.

खोदकाम क्वीन शुचि, पुन्हा एकदा अ.आ. :) अप्रतिम अनुवाद.. शेवटापर्यंत येता येता कविता इतकी उत्कट होत गेली आहे की क्या बात!

परत परत वाचावे असे काव्य! दोन तीन वेळा वाचले आणि लक्षात आले आपण प्रतिसाद दिलाच नाही. क्षमस्व! एवढ्या चांगल्या धाग्याला प्रतिसाद न दिल्याबद्दल!!

अप्रतिम.... बी कितीही चांगलं असलं तरी कसदार भूमीतूनच ते अधिक चांगल्या प्रकारे वाढू शकतं. सत श्री अकाल!

गूढरम्य स्वप्न, उत्कट काव्य आणि अप्रतिम भावानुवाद. धागा वर काढल्याबद्दल धन्यवाद. मन भरलं... :)

अरुंधतीताई: रत्न शोधून त्याला आणखी झळाळी आणलीत, बहोत खूब! (शुचीताई: उत्खननाबद्दल खास आभार!) जगातल्या सर्वच महात्म्यांच्या/ महान स्त्रियांच्या माता-पित्यांना, आपल्या अद्वितीय मुलाला/मुलीला, for the greater good of humanity, असं आपल्यापासून सहज विलग करणं किती कठीण जात असेल? तरीही तसं करण्यात मनाचा किती मोठेपणा आणि किती मोठा त्याग असेल त्याची जाणीव झाली या खालच्या ओळी वाचल्यावरः आणि तृप्ताने टेकविला माथा आपल्या गर्भाचे ठायी उमगले स्वप्नांचे मर्म मला ना हा परका ना अपुला कोणी मृत्युलोकीचा योगी अशीच लहर म्हणून आला असाच पळभरासाठी टेकला शेकत गर्भाची धुनी... नि:संगपणा म्हणजे काय वेगळा असेल?