किनारा

श — शैलेन्द्र,
1921 वाचन
💬 प्रतिसाद (8)
म
मनीषा Sat, 11/27/2010 - 12:06 नवीन
खूपच छान ! होतीस तुच साक्षी रक्तातल्या खुणेची, गेली जिरुन जेंव्हा तगमग या मनीची, आली प्रचंड भरती मग उधान सागराला, गेला भिजुन अवघा तृषार्त तो किनारा. सुरेख कविता .
श
शैलेन्द्र Mon, 11/29/2010 - 05:28 नवीन
धन्यवाद मनीषा.
ग
गणेशा Mon, 11/29/2010 - 10:49 नवीन
अतिषय सुंदर काव्य .. आवडले मनापासुन
श
शैलेन्द्र Tue, 11/30/2010 - 11:34 नवीन
धन्यवाद
र
राजेश घासकडवी Tue, 11/30/2010 - 12:42 नवीन
कविता आवडली. गोंडस व काहीशा एकसुरी प्रेमकाव्यांपेक्षा जिवंत शृंगाराच्या अनुभवाचं चित्रण केलेलं आहे. असेच धीटपणे विषय हाताळत राहा. वृत्तावर थोडी मेहेनत घेतली तर नादमयता वाढून या कवितेला अधिक बहार येईल.
श
शैलेन्द्र गुरुवार, 12/23/2010 - 14:55 नवीन
"वृत्तावर थोडी मेहेनत घेतली तर नादमयता वाढून या कवितेला अधिक बहार येईल." अगदी मनापासुन मान्य, वृत्त शाळेत असताना, ऑप्शनला टाकले होते, आता शिकायला लागेल.... हा विषय मांडायचा बराच काळ मनात होत, थोडासा संकोच होता.. पण शेवटी धाडस केल.
↩ प्रतिसाद: राजेश घासकडवी
ब
बेसनलाडू Wed, 12/01/2010 - 19:58 नवीन
(सहमत)बेसनलाडू
↩ प्रतिसाद: राजेश घासकडवी
श
शैलेन्द्र Fri, 12/03/2010 - 05:06 नवीन
वृतांची माहीती अंतरजालावर मीळेल का?
↩ प्रतिसाद: राजेश घासकडवी