६: पाउलखुणा

माझी सावली ही रुसली आहे माझ्यावर माझ अस्तित्वच संपत चाललय .. पण तरिही या रात्रीच्या सोबतीनेच मी जगते आहे.. एकटीच हे चक्रव्युव्ह नाही तोडता यायचे कदाचीत मला पण नक्कीच अस्तित्वाच्या पाउलखुणा मागे ठेवून मी लढेन ... अभिमन्यु प्रमाने अडकले ही आहे व्युव्हामध्ये पण तशीच अमर ही होयील .. पण जाता जाता पुन्हा मागोवा घेते आहे मी थोडासा .. त्या विस्कटलेल्या पाउलखुणांचा.. हे खरेच छान लिहिले आहे. चंगली लय आहे शब्दांना !