गच्च मिठी शहारलेली

हळूवार कविता! छान आहे.

९.४७ वाजता थंडीच्या दिवसांत अशी कविता... जांभुळनयन ही उपमा खुपच समर्पक वाटते.. रचना वाचुन खरंच.............."ओठांची निशब्द बोली" गणेशा - प्रथम तुला मी वंदितो... पुलेशु..

व्वा!... मस्त..छान जमलिये!

हळुवार कातरवेळी गच्च मिठी शहारलेली चंदेरी किणार ल्यालेली आकाशी ओढणी रंगबिरंगी तुझ्या फुलांचा वास पसरतोय सगळीकडे सर्वत्र मला येतोय त्यांचा सुवास ! आता दरवळेल दूरवर ......

वा...सुंदर :) सोहळा रजनीगंधाचा स्पर्श रेशमी आनंदी .. लाजुनी दडला सूर्य ओठांची निशब्द बोली.. झकास्स्स्स... :)

वा! जांभुळनयन!! मस्त शब्द. मनात रुतलेलं एक नयनयुगल आठवून छातीत कळ आली रे.

चुकुन येथे नविन चित्र कविता लिहितान रिप्लाय दिला गेला. कविता वरती आल्याने क्षमस्व गणेशा