घराच्या खाणाखुणा लक्षात ठेवाव्यात अशी घरे ..!!

आमचे असे वडीलोपार्जीत घर कधीच नव्हते. पण असते तर त्या बद्दलची ओढ असती. आपण रंगवलेली कविता आवडली

सुन्दर !

पुन्हा एक नितळ सुंदर कविता .. मन खुप मागे घेवुन जाणारी ... गावाला(बारामती) असलेले ५ खणाचे माळवदाचे घर आठवले .. लहान असताना तेथे होतो .. दारातील नारळाचे झाड .. पुढील भिंतीच्या बाजुला आणि सभोवताली ठेवलेल्या लाकडांवर कारल्याचा वेल आणि त्याला छोटी छोटी आलेली कार्ली अचानक ध्यानी न मनी असतान्बा समोर येवुन गेली . घर आता पडलेले आहे .. ते तसेच ठेवुन समोर नविन घर बांधलेले आहे.. पण मन आता जुण्याच घराकदे जाते आहे.. नारळाच्या झाडाखाली आई अंघोळ घालताना डोक्याला आणि तोंडाला मोठा फेस आनुन दे म्हनुन हट्ट करणारा मी अआणि ताईडिला मग हात उंचावुन भीती दाखवणारा मी पण आठवलो ... आणि नुकतेच उरुळी कांचन चे घर(२५ वर्षा नंतर) सोडुन पुण्यात आल्याने ह्या खालील ओळींमुळे तेथील सगळ्या वस्तु डोळ्यासमोर नाच करु लागल्या --- पत्री डब्यावरचा अनेक मुखवट्याचा तो डबा त्यात साठवलेल्या कितीतरी चीनी मातीच्या बाहुल्या लोलक,भवरे आणखीन काय नि काय कितीक काळ तसाच होता पुसलाच जात नाही मनातून ....!! -- मध्ये एक जुने घर म्हणुन धागा दिला होता .. पण म्हणावा असा लेख झाला नव्हता .. त्यावर एक कविता करावी म्हणत होतो आपली कविता वाचुन त्याचीही आठवण झाली .. नक्कीच लिहिल्यावर सांगेन ... धन्यवाद

.