कारण लग्न करुन तु सासरी गेली आहेस ...

वा मस्तच कविता !

एका नाण्याच्या दोन बाजू. विशेष म्हणजे अविनाश कुलकर्णी एवढं भावनाशील लिहितीलसं वाटलं नव्हतं कधी! हा एक सुखद धक्का.

गणेशा -मला वाटते मी पूर्वी प्रतिक्रिया दिली होती. तुम्हा दोघांच्या कविता छान आहे. तुझी ती रुम, तुझी पुस्तके , तुझा कॉम्प, सारं तसच अगदी शांत ... आता तुझ्या बाबांची लुडबुड नाही की तुझा किलबिलाट तेथे अगदी निरस वाटते आहे ग पोरी हे सर्व भन्नाट आणि अविनाश कुलकर्णीचे तु म्हणजे घरातल आनंदाच कारंज होत..थुइथुइ उडणार.. आता तुझ्या मैत्रीणीचा थवा येत नाहि..चिवचिवाट नाहि.. तुझी रुम शांत आहे..पुस्तके कपाटात.कपडे पण घडी करुन. ड्रॉईंग बोर्ड भिंतिला टेकुन उभा..कोपऱ्यात गणपती बाप्पा ध्यानस्थ मस्त जमलेय सर्व .आवडले

दोन्ही कविता मस्तच

कविता छान आहे, पण हा ईमोशनॅलिजम माझ्या घरात नाही. माझ्या बायकोचे माहेर, सासर, आनं राहते घर एकाच शहरात आहे. बर्‍यांचदा ती एकाच दिवसांत तिन्ही ठिकानी जाउन येते.