वॅलेंटाईन भेट प्रवास

सखी मुलायम ओठांनी चुंबिलेस तु ओठांना जसे उतरले दव पहाटवारा वाहतांना प्रियकर मिटलेले डोळे तुझे उर माझा धपापला हलकेच पाहिले मी चोरुन तुझ्या चेहर्‍याला सखी नेहमीची तुझी खोड चोरुनी पाहतोस मला सांग मग त्यावेळेस तु का माघारी फिरला प्रियकर काय सांगू तुला आता तुझा बाप दूर दिसला त्याने मागल्या वेळी भर बाजारी बडवला

ह्या विकांतला गावी गेला होतात तेव्हा सुचली वाटतं,असो कविता एकदम फूल टू फट्याक आहे . आणि अवलिया तुस्सी भी छा गये ,निचोडके रख दिया!वा मस्तच!

दोन्हीही कविता मस्त! :)

गणेशा -मस्त फोर .. !!सिक्ष नाही लिहिता येत ...