'घुटे'

मलाही तेच आठवले, कोकणात टिपराला हे उडदाचं वरण करतात - (संदर्भ: स्मृतिगंध) तुमची वातावरण निर्मिती आवडली, पाकृं बरोबर तुमचे अन्य लेख वाचायलाही आवडेल. स्वाती

घुट मी माझ्या एकटी पुरत करुन खाते. मीच एकटा आवडीने खात असल्याने फार कमी वेळा होते. आणि करायचे झालेच तर मीच बनवतो. पाक क्रुती बद्दल धन्यवाद. निदान खाउन झाल्यावरचा समाधानी मिश्शीवाला चेहरा तरी फोटोत टाकाय्चा होता, फोटु बघुन उधारीचा केस निवडुन (select असे मराठीत लिहीतो. नाहीतर गैरसमज व्हायचा ;) ) ठेवतो.

तांदूळ घातले की सूप म्हणून घ्यायला हरकत नाही.

मुग किवा उडिद डाळ नुसतिसुधा तेलाशिवाय भाजुन चालते

धन्स निवेदिता-ताई. :)

थँक्स निवेदिता ताई , छान टीप दिलीत तुम्ही. मलादेखील गरम गरम घुटे आवडते.

तोंपसु.... @आता भिजत पडलेल्या उडदाच्या डाळीचा अजुन एक पदार्थ करावा लागेल....इडल्या ...

खास कोकणस्थ ब्राह्मण असा उल्लेख करायचे काय खास प्रयोजन ? हे काही कळले नाही. ब्राह्मणेत्तर शेजाऱ्यांकडून शिकण्याचाही उल्लेख यायचे कारण समजले नाही. अन्न ते अन्न अन खवय्या तो खवय्या, वैयक्तिक आवडीने, बंधनाने कोणी शाकाहारी मांसाहारी किंवा मिश्रहारी असू शकतो. पण एकंदरीत एखाद्या डाळीचे सणसणीत झणझणीत वरण/आमटी सुद्धा ब्राह्मण अन ब्राह्मणेत्तर असतात हे वाचून मौज वाटली. असो. सातारा जिल्ह्यात घुटे हे बऱ्याचवेळी देवीचा/ग्रामदेवतेच्या भंडाऱ्यातला खास पदार्थ असतो/असे. तिखट जाळ घुटे सोबत भात अन गोड म्हणुन गुळवणी खाल्याच्या बालपणीच्या आठवणी ह्या निमित्ताने पुनरुज्जीवित झाल्या. (आजकाल असे भंडारे कमी झालेत तरी बहुदा आजकाल जरंडेश्वराकडे अन जावळीत तुरळक ठिकाणी अजूनही हा बेत असतो असे ऐकिवात आहे)

'निसवणे'हा शब्द खूपच वर्षांनी दिसला. 'निसवणे' ही 'प्रसवणे'चीच एक वेगळी छटा आहे. केळीला बोंड फुटते तेव्हा केळ 'पोसवली' (प्रसवली) असे म्हणतात. केळीचे खोड (rhizome) हे जमिनीखालून पसरत जाऊन लगतच दुसरा कोंब बाहेर येतो तेव्हा 'केळ निसवली' म्हणतात. सध्याच्या संदर्भात सबर्बन वस्ती वाढते तेव्हा 'शहर निसवले' म्हणता येईल. हे दोन्ही शब्द समान अर्थाने वापरलेलेसुद्धा ऐकले आहेत. पण अधिकतर, निसवणे म्हणजे बाहेर टाकणे.