मी माझ्यात बंद ....!!

कमाल आहे तुमचि खरच कविता छान :)

खूप दिवसांपासून अशी समाधी लागावी अस वाटतंय, शांत फक्त आपल्याबरोबर आपणच. निश्चल असलेल शरीर समोर बसून पाहत रहाव, मनात असंख्य विचारांची येजा चालू असते, जशी एखाद्या रेल्वे फलाटावर शांत बसल्यावर असंख्य प्रवासी ये जा करतात त्यांच्याशी आपल्याला घेण देन नसत, गाडी, चालू झाली कि विजेचे खांब मागे पळतात तशी ह्या विचारांची गत होते. पण शेवटी जेव्हा परत जायचा विचार येतो त्या वेळी, भीतीच काहूर माजत, कि मागे तर कुठे राहिलो नाही न आपण, गमाउन तर नाही न बसलो आपण. :) प्रत्तेकाच्या अनुभूतीचा प्रश्न तो शेवटी... असो... छान वाटली तुमची मुक्त मुशाफिरी...

मस्त कविता