बहकलेले दिवस

म — मिसळलेला काव्यप्रेमी, Fri, 04/08/2011 - 13:03

कसे ते बहकलेले दिवस अन् कश्या त्या मंतरलेल्या रात्री मोहर तुझ्या अवघ्या देहास अन् सुगंधी दरवळ माझ्या गात्री एवढे एवढे होत उरले होते जग फक्त आपल्या दोघांचे क्षणाक्षणांवर उमटले होते सुंदर ठसे आपल्या मिलनाचे सहवासी सुखाचा सोहळा निळ्या नभीचा निळा चांदवा अद्भुत अनुभव आगळा तुझ्या मिठीचा नवा गोडवा कंपित ओठांची धुंद सय थरथरते स्पर्श मोरपिशी गंधित श्वासांची संथ लय झरझरते हर्ष हृदयाशी झुगारून दे काळाची बंधने फिरून जागवं ते क्षणन् क्षण उभारून दे स्मरणांची स्पंदने भारुनी अस्वस्थतेचे कणन् कण |- मिसळलेला काव्यप्रेमी -| (०८/०४/२०११)

3324 वाचन

💬 प्रतिसाद (18)

न

नगरीनिरंजन Fri, 04/08/2011 - 13:08 नवीन

मस्त! छान जमलीये कविता! एवढे एवढे होत उरले होते जग फक्त आपल्या दोघांचे क्षणाक्षणांवर उमटले होते सुंदर ठसे आपल्या मिलनाचे हे तर अप्रतिम! फक्त एक प्रश्न आहे. 'मोहोर तुझ्या अवघ्या देहास' की 'मोहर तुझ्या अवघ्या देहास'?

म

मिसळलेला काव्यप्रेमी Fri, 04/08/2011 - 13:12 नवीन

हे ध्यानातच नाही आल..... धन्यु हो!! बदल केला आहे.

↩ प्रतिसाद: नगरीनिरंजन

न

निनाव Fri, 04/08/2011 - 13:13 नवीन

छानच. मस्त रचना. ननिं ना अनुमोदन.

च

चित्रा Fri, 04/08/2011 - 14:32 नवीन

नव्याने सुरुवात करण्याची इच्छा आवडली :)

अ

अरुण मनोहर Sat, 04/09/2011 - 04:03 नवीन