प्रेम करायचे राहून गेले...
काळ काम वेगाचा गणित सोडवताना हिशोब वयाचे राहून गेले,
घर बांधता बांधता घरपण मागे राहून गेले.
मनात कितीही योजिले होते तुझ्यासाठी,
भरभरून ते सगळे तुला द्यायचे राहून गेले.
कधीतरी एकांत वेळी आता आठवत काय ते,
करूया करूया म्हणत प्रेम तुझ्यावर करायचे राहून गेले.
सरणावर आता पसरुनी, मना एकच वाटते,
प्याले दोन डोळ्याचे, रिते करायचे राहिले.
💬 प्रतिसाद
(9)
च
चिरोटा
Mon, 04/11/2011 - 07:12
नवीन
भावूक कविता.
- Log in or register to post comments
म
मिसळलेला काव्यप्रेमी
Mon, 04/11/2011 - 07:43
नवीन
मस्तच आहे..... पण हे कुठेतरी आधी वाचले आहे....
- Log in or register to post comments
न
निनाव
Mon, 04/11/2011 - 21:53
नवीन
कविता सुंदरच आहे!!
- Log in or register to post comments
प
प्राजु
Mon, 04/11/2011 - 23:18
नवीन
आवडली कविता.
- Log in or register to post comments
ब
बन्या बापु
Tue, 04/12/2011 - 13:35
नवीन
धन्यवाद..
- Log in or register to post comments
र
राजाराम पत्कर
Mon, 04/25/2011 - 09:39
नवीन
बन्या मस्त कविता आहे रे.... एकदम बापु...
- Log in or register to post comments
अ
अमित गायकवाड
Tue, 04/26/2011 - 16:49
नवीन
सहि आहे कविता खुपच
- Log in or register to post comments
व
विसोबा खेचर
गुरुवार, 04/28/2011 - 05:37
नवीन
वा..!
- Log in or register to post comments
न
निनाद
Fri, 04/29/2011 - 06:47
नवीन
छान! पण मला सुरेश भटांची कविता आठवली.
- Log in or register to post comments