न्याय तुमचा खास आहे

तक्रार तुमची, पोलीस तुम्ही, न्याय तुमचा खास आहे सीता असो वा द्रौपदी, नशिबात अमुच्या वनवास आहे.

क्षमा. कविते चा आशय कळला नाही नीट. खूपच सांकेतिक वाटली कविता. पुन्हा क्षमस्व!!

पेरले मी, राखले मी. चातकासम थांबलो मी काही म्हणा भगवन परि, मज फळाची आस आहे वा! आवडली!

भाट यांचे गाऊन गेले, ढोल यांचे बडवून झाले बंद करतो कान माझा, इतुकाच मजला त्रास आहे. पेरले मी, राखले मी. चातकासम थांबलो मी काही म्हणा भगवन परि, मज फळाची आस आहे

फारच सुंदर रचना.... सल जाणवतेय....

प्रकाश, निनाव, नगरी निरंजन, आणि मिसळलेला काव्य्प्रेमी धन्यवाद ! नगरी निरंजन.. कविला आपलीच कविता समजूवून सांगावी लागावी हे दुर्दव आहे. ही गझल सदृष्य रचना आहे. प्रत्येक शेर (द्वीपदी) वेगळी.. पहिल्या द्वीपदीत स्त्रीची व्यथा सांगितली आहे. ती कूनी ही असो, कुठंही असो तिच्या नशिबाचा वनवास काही चुकत नाही या पुरूषी व्यवस्थेत जी तक्रार्दार, पोलीस आणि न्यायाधीश अशा सर्व म्हूमिका वठवते दुस-या द्वीपदीत हिशेबी दुनियेत हिशेब न समजण्-याची व्यथा मांडलीय तिसरी द्विपदी स्वयंस्पष्ट आहे. ती आज कालचं अरजक दर्शवते. चौथ्या द्वीपदीत स्वतःचं कौतुक स्वतःच करणा-यांविषयी कवी बोलतो आहे आणि या गोष्टीचा अतिरेक होतोय असं सूचीत केलंय शेवटची द्वीपदी गीतेतल्या कर्मण्ये वाधिकारस्ते मा फलेशू .. या श्लोकावर्ची तिरकस कॉमेंट आहे -अशोक

डॉक.. मस्त हो पेरले मी, राखले मी. चातकासम थांबलो मी काही म्हणा भगवन परि, मज फळाची आस आहे सुंदर

आवडली गझल.... मस्तच...

गणेशा, हरिप्रिया आणि अर्धवट... धन्यवाद !