आयुष्य पार सरलेले

स — स्वानंद मारुलकर,
तडजोडी करता करता आयुष्य पार सरलेले स्वप्नांची वाफ उडाली कोरडे-शुष्क उरलेले आता न वळे पाऊल वाटेवरती गाण्यांच्या कंठात रुते आवाज ओठही बंद शिवलेले हे दुःख आत ना मावे बाहेर येतही नाही पाहून पोरकी स्वप्ने डोळ्यांशी डबडबलेले माझे मन मोठे कोडे सुटता न सुटे थोडेही बाहेर दिसे स्वच्छंदी आतूनी बुरसटलेले खांद्याला घेऊन ओझी मसणात रोजची वारी एकेका दगडा खाली एकेक स्वप्न पुरलेले - स्वानंद
1381 वाचन
💬 प्रतिसाद (8)
ग
गणेशा गुरुवार, 05/19/2011 - 08:45 नवीन
कविता खुपच सहि लिहिलेली आहे
आता न वळे पाऊल वाटेवरती गाण्यांच्या कंठात रुते आवाज ओठही बंद शिवलेले
खुपच करुन भाव दर्सवित आहेत ओळी... "पोरकी स्वप्ने" हे शब्द विशेष आवडले... असेच लिहित रहा .. वाचत आहे
प
प्राजु गुरुवार, 05/19/2011 - 11:50 नवीन
सुरेख!
अ
अत्रुप्त आत्मा गुरुवार, 05/19/2011 - 22:46 नवीन
अतीशय सुंदर...मनोवेधक...खरोखर व्यथा मांडलेली कविता.
च
चेतन Fri, 05/20/2011 - 01:05 नवीन
सुंदर रचना चेतन
न
नगरीनिरंजन Fri, 05/20/2011 - 01:22 नवीन
मस्त रे! खांद्याला घेऊन ओझी मसणात रोजची वारी एकेका दगडा खाली एकेक स्वप्न पुरलेले हे तर कळस!
म
मिसळलेला काव्यप्रेमी Fri, 05/20/2011 - 03:47 नवीन
खुप आवडली!!
स
स्वानन्द Fri, 05/20/2011 - 05:36 नवीन
खूप आवडली.
L
llपुण्याचे पेशवेll Fri, 05/20/2011 - 08:31 नवीन
काय रे ऑणसाईटला करमत नाही का? ;) कविता फारच अप्रतिम. :)