स्पंदन

अ — अज्ञातकुल,
वर्षे सुकली गुच्छ बांधले काडी एक तयातिल चंदन वळून मागे शोधू पाहे; गंध मंडली; शापित मन उगाळली आयुष्ये परि ना वात सरे ना ऋतुमंथन काळावरती ठसे अबाधित; तलम रेशमी हे बंधन घटअमृतसय निराकार; उभयांना विरहाचे प्राक्तन शोध निरागस क्षतापलिकडे; रोज सागराचे स्पंदन .............................अज्ञात
1093 वाचन
💬 प्रतिसाद (2)
प
पाषाणभेद Sun, 06/12/2011 - 05:52 नवीन
व्वा अज्ञातकुल एका वेगळ्याच शैलीने तूम्ही विरहाची वेदना चितारली आहे. फक्त घटअमृतसय हा उल्लेख का केलात ते सांगितले तर उत्तमच आहे. त्यामुळे नायकाच्या भावना अधिक समजतील.
अ
अज्ञातकुल Sun, 06/12/2011 - 06:22 नवीन
अमृतघटाप्रमाणे असलेली आठवण अथवा "आठवणींचा अमृतघट" असं म्हणायचंय मला. :) आपल्या भेटीबद्दल मनःपूर्वक आभार. असाच लोभ असू द्यावा कायम. धन्यवाद.
↩ प्रतिसाद: पाषाणभेद