तंबाखू

अलेलेलेलेलेले.... लाग आला बालाला?????????? उगी उगी नको ललू!

अ.आ. ने विचारलेल्या प्रश्नाला उत्तर म्हणून तो कालावधी सांगितला आहे. याचा अर्थ तो दिवस / महिने मोजत असेलच असं नाही. व्यसनमुक्ती या शब्दापेक्षा व्यसनरहितता हा शब्द बरोबर आहे आणि वन डे अ‍ॅट अ टाईम,- आजचा दिवस फक्त- या विचारपद्धतीनेच व्यसनाच्या गंभीर दुष्परिणामांपासून दूर रहावं लागतं. मद्यापेक्षा किंवा अन्य काही व्यसनांपेक्षा निकोटीनचं व्यसन जास्त "अ‍ॅडिक्टिव्ह" आहे. त्याचा रिलॅप्स रेट खूप जास्त आहे. त्याचा डिपेन्डन्स (अवलंबित्व), रेझिस्टन्स (अवरोध?!) हे इतर कोणत्याही व्यसनापेक्षा बरेच जास्त आणि त्यामुळे लवकर प्रमाण वाढवत नेणारे आहेत. त्याचे आरोग्यावर दुष्परिणाम तुलनेत अनेकपट जास्त आहेत. त्यातल्यात्यात तपकीर ओढणे या प्रकाराने कमीतकमी थेट एक्स्पोजर होतं. त्यामुळे तुलनेत दुष्परिणाम कमी असतात. पण चघळण्याने तोंडाचा कॅन्सर होण्याचे महाप्रचंड चान्सेस असतातच. प. महाराष्ट्रात गुटख्याचं व्यसन इतकं सामान्य आहे की माझ्या कॉलेजात आसपास तोंड न उघडता येणारी (जबडा लॉक झालेली) मुलं अगदी सहज दिसायची. किमान दहा ते पंधरा समवयस्क कॉलेजात येणार्‍यां मुलांना तोंडाचा / जिभेचा / गालफडाचा कॅन्सर झालेला होता. सिगरेट ओढणं ही त्याहूनही भयानक पायरी. इथे तर इतरांनाही ते एक्स्पोजर होतं. बाप सिगरेट ओढत असेल तर लहान मुलांना आयुष्यभर श्वसनाचे विकार जडू शकतात. (मुलांपासून दूर ओढली तरी त्यांच्या शरीरावर निकोटीनचे कणस्वरुप अंश जमतात आणि ते पोरांच्या श्वासावाटे आत जातात.) अशा कारणांनी तंबाखूपासून सुटका करुन घेणे आणि जमेल तितके महिने / वर्षे त्यापासून दूर राहणे कधीही अभिनंदनास्पद आहे. रोज तंबाखू खाण्या / ओढण्यापेक्षा ते कितीतरी चांगलं. हे जमणं तंबाखूच्या बाबतीत महाकठीण आहे. पण शेवटी मनुष्याचं मानसिक बळ किती ताकदीचं असेल याचा घाऊक अंदाज आपण काढू शकत नाही. तंबाखूही दहा वर्षांहून जास्त सोडलेली तुरळक उदाहरणं ऐकण्यात आहेत.