तळतेस भजी तू जेव्हां -

(चाल: नसतेस घरी तू जेव्हां -) तळतेस भजी तू जेव्हां - जीव 'सुटका सुटका' म्हणतो.. मिरच्यांचे वरती तुकडे तोंडात घास का फिरतो ? बघ फेटून पीठ- कसाही का गोळा कच्चा जळतो ! ही जिव्हा रुचीहीन होते - अन् तोंड पोळता कण्हतो ! येताच कुणी दाराशी.. क्षणभरात सरती मागे खिडकीशी धुरकट वारा- तो वांधा करून जातो ! तव तेलीं विरघळणाऱ्या मज दिसती कायम गुठळ्या - त्रासाधिन खारट गोळे मी तसाच गुपचचुप खातो ! तू लांब सखे मज धाड नच सांगू ही भजी खाण्या - कढईचा जीव उगाच.. माझ्यासह कुरकुर करतो ! का अजून गॅसही मोठा ! ना तंत्रच जमले अजुनी ? भजी का तू तळतच पिडते - भजी खाऊन जीवच रडतो !!