आसवांची कोरीव लेणी (१३)

मला फ मु शिँदेँच्या या कवितेची आठवण झाली. आई एक नाव असतं. घरातल्या घरात गजबजलेलं गाव असतं. आई असतो एक धागा वातीला उजेड दावणारा समईतली जागा लेकराची माय असते. वासऱ्‍याची गाय असते. दुधाची साय असते. आई असते जन्माची शिदोरी. सरतच नाही उरतच नाही आई एक नाव असतं नसते तेव्हा घरातल्या घरात गलबलेलं गाव असतं. पाषाणभेदांना कोणती कविता अभिप्रेत आहे हे मला माहित नाही. ही माझी आवडती कविता. माझ्या नववीच्या अभ्यासक्रमात समाविष्ट होती.