माझ्यासाठी आता सारंच चांगलं आहे...

सतीश, पहाटेच्या उम्मीद भरल्या वेळी उदास राग का बरे? Cheer up. दुभंगलेलं मन सांधायला मिपा आहे की.

अरे सतिश,
आपल्याकडे (माणगावला) इतका झक्कास पाऊस पडतोय नं...
...पहिल्या पावसाच्या नुसत्या कल्पनेनी सुद्धा छान वाटेल बघ तूला!!

राजेश

दिसत असलो मी हसत खेळत तरीही
माझं मन आतून केव्हाच दुभंगलं आहे

अरे देवा! असं काय झालं रे? आम्हाला तरी सांग! :)

बाय द वे, चारोळी छान आहे. एखाददा वाचायला बरी वाटते. मध्यंन्तरी मात्र मिपावर अगदी चारोळ्यांचं रान उठलं होतं व या चारोळीवाल्यांनी नक्को जीव केला होता!

कुठे गेली आमची चारोळीवाली प्राजू? :)

असो..!

तात्या.

:)

--
गिरिजा..

लिहिण्याची हौसच लई... माझा ब्लॉग
-----------------------

मन दुभंगुन सुद्दा
आयुष्य हे जगावच लागत.
स्वतः दु:ख सहन करुन सुद्दा
दुसर्‍यासाठी हसावच लागत.

(४ओळींचा वेडा)
मदनबाण.....

अशी अटाची अशी तटाची उजाड भाषा हवी कशाला
स्वप्नांचे नव गेंद गुलाबी अजून फुलती तुझ्या उशाला.
अशीच असते यौवन यात्रा शूल व्यथांचे उरी धरावे
जळत्या जखमावरी स्मितांचे गुलाबपाणी शिंपत जावे.
कुसुमाग्रजांची कविता आहे.