स्वयंपाकी देता का हो कोणी ??

वाह राजे वाह !!! आम्ही आचा-याच्या शोधात पडत नसतो.. आम्ही स्वतः (जातीने) स्वय्म्पाक करतो म्हटल.... तुम्ही आमच्या पाक कलेचा ऑन्लाइन क्लास अटेन्ड क्रु शकता.... आणी आमची कोठेही शाखा नाही......

घरी आपण खाण्याच्याबाबतीत जो काही रुबाब्/माज करतो तो अशावेळेस खाडकन उतरतो बघा.......

अविरत जी, बंगळुरचा एका वर्षाचा आमचाही अनुभव फारसा वेगळा नाही. नारायण अम्मा नामक आचारणीने आम्हाला सगळ्या भाज्या एकाच चविने खायची निरपेक्ष वॢत्ती शिकवली. शेवटी मी इतका निरपेक्ष झालो की बंगळुर शहराला राम राम ठोकत सोलापुरला परत फिरलो. सचीन जी

आता कस आइने केलेले कहिहि गोड लागेल बाहेर रहायला लागल्यावर घरच्या अन्नाचि चव खरि कळते. ह्.घ्या. माझा मुलगा पण असाच आहे चेन्नइला असतो अशिच तक्रार आहे ..... म्हनुन वाचुन हसु आले देव करो तुला लौकर छान कुक मिळू दे.

राणीच्या देशात असताना आम्ही केलेल्या अनेक (नसत्या) उद्योगांपैकी स्वयंपाक करणे हा सुद्धा होता. आईच्या हातच्या खाण्याची किंमत कळली ती तेव्हाच.. http://chilmibaba.blogspot.com

हातचं पण जेवून पहा छान असते चव एकदम्...स्वतःला भयानक खावं लागलं की दुसर्‍या दिवशी आपण स्वतःहून शिकतो.....

अपना हाथ जगन्नाथ. अनुभव मस्त लिहिले आहेत. मजा आली.