सफर जास्परची - भाग १ ...

कॅल्गेरीला आल्यापासून जास्परला जाण्याचे मनात होते. जास्पर हे कॅनडामधील Alberta राज्यातील एक अतिशय निसर्गरम्य असे ठिकाण. वर्षातील ६ -७ महिने बर्फ, अतिशय थंड असे वातावरण, त्यात आजूबाजूला उंचउंच पर्वतरांगा, आणि त्यात वसलेले हे निसर्गचे छोटेसे जग..

मागचा वीकांत मोकळा होता, त्यात शुक्रवारीच पुत्ररत्नाने "बाबा आपण अस्वल बघायला कधी जायचे ? " हा "सवाल माझा ऐका" estyle विचारलेला. गाडीची टाकी फुल्ल केली, घरून sandwiches , बटाटाच्या काचर्या , पोळ्या असा शिधा तयार झालाच होता. रथात स्वार होऊन आमचा कबिला जास्परच्या मार्गाला कधी लागला ते कळे कळे पर्यंत आमचा पहिला थांबा एका छोट्या तळ्याकाठी झाला देखील...

तळ्यातील थंड पाण्यात थकवा थोडा दूर करून आणलेल्या sandwiches चा फडशा पडून आम्ही Banff मार्गे Lake Louise कूच केली..

लांबच्या लांब रस्ता..

Lake Louise चे तळे वर्षातील ८ महिने बर्फाच्चादित असते. जून महिन्यात देखील त्यावर चांगलाच बर्फ साचलेला होता. जणू संपूर्ण तळे गोठलेले होते. विशेष म्हणजे तापमान १० - १२ च्या आसपास होते.

संपूर्ण गोठलेले तळे....

झाडाखालून निसर्ग टिपण्याचा अजून एक प्रयत्न...

आजूबाजूला गिर्यारोहण करण्यासाठी केलेल्या वाटा, आलेले उत्साही गिर्यारोहक आणि पर्यटक डोळेभरून बघून झाल्यावर आणि थोडी भटकंती केल्यावर पुढील वाटचाल सुरु केली. ह्या ठिकाण नंतर पुढे Columbia Icefields वर जाण्याचे वेध लागले होते.

Columbia Icefields मध्ये आगमन..

स्वागतकक्षात ठेवलेले पेंढा भरलेले अस्वल..

glacier वर जाण्यासाठी तयार केलेला विशेष रथ..

ह्या glacier ची जाडी ( thickness ) Eiffel Tower च्या उंचीहून जास्त आहे असे सांगितले जाते. ह्या भागातील पाण्याचा एकमेव श्रोत

Glacier वर आल्यावर पहिले पाउल...

स्वागतकक्षा कडे परत आल्यावर थोडा पोटोबा भरून आता पुढे काय काय आहे ह्याची चौकशी केली.सूर्यास्ताच्या आत जास्पर गाठायचे होते. एकदा तुम्ही Icefields पुढे निघालात कि मानवी वस्ती थेट जास्परमध्येच. संपूर्ण वाटेत एकही गाव, खेड तर सोडाच, साधा पेट्रोल भरायला पंपही मिळणार नाही. २०० किमी साठी फक्त आपण आणि निसर्ग. ह्या वाटेवर एके ठिकाणी पाटी वाचली.. " जंगलातील प्राण्यांना खायला घालू नये.. तुम्ही स्वत त्यांचा खाद्य होण्याची शक्यता आहे." कुतूहल जागे झाले की असे कुठले प्राणी असावेत आणि एक एक करत त्यांनी दर्शन दिले. मध्येच कॅमेराने दगा दिला त्यामुले श्री व सौ अस्वल ह्यांचे नृत्य, कॅनडा मूस नामक प्राण्याचे धावणे ह्या सारखी चित्रे काढून सुद्धा नीट आली नाहीत. जी आली ती खाली देत आहे..

चिरंजीव अस्वल ( थोडे लाजले फोटो पोज देताना ) ...

"बाबा म्हणतात लेकरू, आई म्हणते पाडस..." ह्यातील हे हरणाचे पाडस ( ३-४ तरी आहेत :-) )

आणि हा कॅनडा मूस.. मोठा अजब प्राणी.. अजिबात घाबरत नाही.. मी इतक्या जवळून फोटो काढला तरी जागचा हलला नाही बिलकुल...

क्रमश: