लघु वल्गुदभारत-भाग १.

समस्त पंडित कवींचे आभार आणि क्षमा मागून पुढची ही वल्गुद-जिलेबी पाडली ऐसीजे . काही जिलेब्यांचे वरिजिनल मॉडेल मिपाकर नक्कीच वळखू शकतात. नसल्यास परत सांगतो शेवटी . तर या त्या जिलब्या: असा येतां पाहे निजनिकट तो वल्गुद-हरि | तदा जोकर् चित्तीं बहुत भरती मोदलहरी | सुरीतें चाकूतें परजुनि वदे गद्गद रवें | दिले शत्रू देवें मज सकल लोकांत बरवें ||१|| जिथे नाचती गुंड त्या जोकराचे | जनें होत पिल्लू जणूं कोकराचें | स्व-कौशल्य ज्या कत्तलींतून नाना | दिसे त्या करोनी करीती तनाना ||२|| असे कर्णिका अंबुजामाजि जेवी | ठगांमध्यभागी बसे ली चि तेवी | बसे एकला शांत जो चीनदेशी | तया बाहिरी काढणे हो अपेशी ||३|| तरी काढले बाहिरी लीलया हो | पुरी वाल्गुदी दाविली पैं तयां हो | दिसामाजि ली आणिला गॉथमांते | तसा सोपवीला पहा गॉर्डनांते ||४|| तदितर ठग भेणे वेगळाले पळाले | बहुत बहुत दंगा जे कराया मिळाले | स्वठग गवसला जो याजपाशी नसे तो | कठिण समय येता कोण कामास येतो ||५|| अद्यापि रेचल मनी बहु आठवीते | संभाषणें निजमना रिझवीत जाते | गेली परी हृदय नष्टवुनी सदाची | कैसे जगू, रुचि मनातिल नष्ट साची ||६|| अशी संपली पूर्ण हो अष्ट वर्षें | रणें माजती गॉथमीं हर्षमर्षें | तरी वाल्गुदेया स्मरतात काही | उसासे तरी काढती लोक काही ||७|| (क्रमशः).