आता तरी मानवा सावध होशील का ?

आता तरी मानवा सावध होशील का? मानवतेच्या धर्माला जागशील का? चराचर नि जीव ईश्वरे निर्मिले । त्यामध्ये बुद्धिमान कोणी न दिसले । ईश्वराने मग ध्यान लाविले । मानव रूप आकारासी आले । तुझ्या रूप-गुणांसी भुललास का? आता तरी मानवा सावध होशील का? विश्वामध्ये सर्व जीव अज्ञानी । म्हणुनी तुजला केले बुद्धीमानी । परी चाले तुझीच मनमानी । तुझ्या निर्मात्यास तूच न मानी । जन्मदात्यास तरी तू मानशील का? आता तरी मानवा सावध होशील का? जगी धर्म श्रेष्ठ मानवतेचा । परी विसर पडिला तुला त्याचा । वादामध्ये शिनवलि व्यर्थ वाचा । महिमा कळला नाही सत्याचा । असत्य सोडून देशील का? आता तरी मानवा सावध होशील का? आपण सारी ईश्वराची लेकरे । आपसात भेदभाव, हे नाही खरे । हेवे दावे विसरुनी जा सारे । मगचि कळे मानवता तुझला रे | आपपर भाव तू सोडशील का? आता तरी मानवा सावध होशील का? संत उपदेश तू मानावे । प्राणीमात्रांवर प्रेम करावे । मनातील विकार सोडुनि द्यावे । मानवतेच्या मार्गावरी तू चालावे । ईश्वराचे स्वप्न साकार करशील का? आता तरी मानवा सावध होशील का?